Imam Ahmad : 2862
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَرْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ عَلَى أَتَانٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فِي فَضَاءٍ مِنْ الْأَرْضِ فَنَزَلْنَا وَدَخَلْنَا مَعَهُ فَمَا قَالَ لَنَا فِي ذَلِكَ شَيْئًا
esan digu [Hammad bin Khalid] [Ibn Abu Dzi`b] [Syu'bah] [Ibn Abbas] esan digu; Al Fadlal eta biok asto baten gainean ibiltzen ginen, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egiten ari zen bitartean zelaian jendea gidatzen, gelditu eta otoitz egin genuen berarekin, baina ez zigun ezer esan horri buruz.