Urusan najih (keberhasilan), pada yang fasih

Imam Ahmad : 2823

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ لِلشَّيَاطِينِ مَقَاعِدُ فِي السَّمَاءِ فَكَانُوا يَسْتَمِعُونَ الْوَحْيَ وَكَانَتْ النُّجُومُ لَا تَجْرِي وَكَانَتْ الشَّيَاطِينُ لَا تُرْمَى قَالَ فَإِذَا سَمِعُوا الْوَحْيَ نَزَلُوا إِلَى الْأَرْضِ فَزَادُوا فِي الْكَلِمَةِ تِسْعًا فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ الشَّيْطَانُ إِذَا قَعَدَ مَقْعَدَهُ جَاءَهُ شِهَابٌ فَلَمْ يُخْطِهِ حَتَّى يُحْرِقَهُ قَالَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى إِبْلِيسَ فَقَالَ مَا هَذَا إِلَّا مِنْ حَدَثٍ حَدَثَ قَالَ فَبَثَّ جُنُودَهُ قَالَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْ نَخْلَةَ قَالَ فَرَجَعُوا إِلَى إِبْلِيسَ فَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَثَ

[ඉබ්නු අබ්බාස්]ගෙන් [සයිද් බින් ජුබෙයිර්] සිට [ඉස්රායල්] සිට [සිමාක්] සිට අපට [වකි] පැවසීමෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය. යක්ෂයින්ට අහසේ ආසන තිබුණි, ඔවුන් හෙළිදරව් කිරීම්වලට සවන් දුන් අතර, වරක් තරු නොසැලී, යක්ෂයන්ට පහර දුන්නේ නැත. ඔවුන් හෙළිදරව්වක් ඇසූ විට, ඔවුන් පොළොවට බැස, අසන සෑම වාක්‍යයකටම බොරු නවයක් එකතු කරති. නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් යවනු ලැබූ විට, යක්ෂයා ඔහුගේ අසුනෙහි වාඩි වූ විට, වහාම ඔහු වෙතට පන්දමක් එල්ල කරන ලද අතර, ගිනි පන්දම විසි කිරීම කිසි විටෙකත් අතපසු වී ඔහුව දැවී ගියේ නැත. ඔවුන් වහාම මෙම සිද්ධිය සාතන්ට - සාතන්ගේ රජුට වාර්තා කළ අතර, සාතන් පැවසුවේ, 'අලුත් සිදුවීමක් සිදු වූයේ නම් මිස මෙය සිදු නොවනු ඇත. යක්ෂයා වහාම ඔහුගේ සොල්දාදුවන් විසුරුවා හැරියේය, අල්ලාහ්ගේ දූතයා රටඉඳි කඳු දෙකක් අතර යාච්ඤා කරන බව ඔහු දැන සිටියේ නැත. එබැවින් ඔවුන් නිවසට ගොස් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ පෙනුම වාර්තා කළහ. එබැවින් යක්ෂයා පිළිතුරු දුන්නේ 'ඔහුගේ - මුහම්මද්ගේ - පෙනුමයි අපට මෙවැනි පන්දම්වලින් පහර දීමට හේතු වූයේ'.