Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Imam Ahmad : 2823
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ لِلشَّيَاطِينِ مَقَاعِدُ فِي السَّمَاءِ فَكَانُوا يَسْتَمِعُونَ الْوَحْيَ وَكَانَتْ النُّجُومُ لَا تَجْرِي وَكَانَتْ الشَّيَاطِينُ لَا تُرْمَى قَالَ فَإِذَا سَمِعُوا الْوَحْيَ نَزَلُوا إِلَى الْأَرْضِ فَزَادُوا فِي الْكَلِمَةِ تِسْعًا فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ الشَّيْطَانُ إِذَا قَعَدَ مَقْعَدَهُ جَاءَهُ شِهَابٌ فَلَمْ يُخْطِهِ حَتَّى يُحْرِقَهُ قَالَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى إِبْلِيسَ فَقَالَ مَا هَذَا إِلَّا مِنْ حَدَثٍ حَدَثَ قَالَ فَبَثَّ جُنُودَهُ قَالَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْ نَخْلَةَ قَالَ فَرَجَعُوا إِلَى إِبْلِيسَ فَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَثَ
[Waki] ya bamu labarin daga [Isra'ila] daga [Simak] daga [Sa'id bin Jubair] daga [Ibn Abbas] wanda ya ce: Shaidanun suna da wurarensu a sararin sama, suna sauraron wahayi, taurari kuma ba sa motsi, kuma ba a yi wa shaidanun jifa da duwatsu ba. Da suka ji wahayi, sai suka sauko ƙasa suka ƙara ƙarya tara a kowace jumla da suka ji. Lokacin da aka aiko Annabi Sallallahu Alaihi Wasallama, lokacin da shaidan ya maye gurbinsa, nan take aka jefa shi da fitilun wuta, kuma fitilun wuta ba su ɓace ba har sai sun ƙone shi. Nan take suka ba da rahoton lamarin ga Iblis (sarkin aljanu), Iblis ya ce, "Wannan ba zai faru ba sai idan akwai wani sabon lamari." Nan da nan Iblis ya tura sojojinsa, ba tare da sanin cewa Annabi Sallallahu Alaihi Wasallama yana yin addu'o'i tsakanin duwatsun dabino guda biyu ba. Sai suka dawo suka ba da rahoton bayyanar Annabi Sallallahu Alaihi Wasallama. Iblis ya amsa, "Kallonsa (Muhammad) ne ya sa aka jefa mu da fitilun wuta kamar haka."