Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih

Imam Ahmad : 2823

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ لِلشَّيَاطِينِ مَقَاعِدُ فِي السَّمَاءِ فَكَانُوا يَسْتَمِعُونَ الْوَحْيَ وَكَانَتْ النُّجُومُ لَا تَجْرِي وَكَانَتْ الشَّيَاطِينُ لَا تُرْمَى قَالَ فَإِذَا سَمِعُوا الْوَحْيَ نَزَلُوا إِلَى الْأَرْضِ فَزَادُوا فِي الْكَلِمَةِ تِسْعًا فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ الشَّيْطَانُ إِذَا قَعَدَ مَقْعَدَهُ جَاءَهُ شِهَابٌ فَلَمْ يُخْطِهِ حَتَّى يُحْرِقَهُ قَالَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى إِبْلِيسَ فَقَالَ مَا هَذَا إِلَّا مِنْ حَدَثٍ حَدَثَ قَالَ فَبَثَّ جُنُودَهُ قَالَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْ نَخْلَةَ قَالَ فَرَجَعُوا إِلَى إِبْلِيسَ فَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَثَ

[इजराइल] तों [सिमाक] तों [सईद बिन जुबैर] तों [इब्न अब्बास] तों [वाकी] नू दस के उसने आख्या; शैतानें गी आसमान च सीटें ही, ओह् खुलासे सुनदे हे, ते इक बारी तारे नेईं हिलदे हे, ते शैतानें गी गोली नेईं मारी जंदी ही। जदुं ओह़ कोई खुलासा सुन्दे न, तां ओह़ धरती उप् पर उतरी जंदे न ते हर इक वाक्य च नौ झ़ूठ जोड़दे न। जदूं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी भेजेआ गेआ तां शैतान ने उंदी सीट पर कब्जा करी लैता तां फौरन उंदे उप्पर मशाल सुट्टी दित्ती गेई, ते अग्ग दी मशाल दा फेंकना कदें बी नेईं चूकदा ते उसी जला दित्ता। उनेंगी फौरन शैतान - शैतान दे राजा - गी इस घटना दी जानकारी दित्ती, शैतान ने आखेआ, 'जदूं तकर कोई नमीं घटना नेई होंदी।' शैतान ने फौरन अपने फौजियें गी बिखर दित्ता, उसी पता नेईं हा जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह खजूर दे दो पहाड़ें दे बीच नमाज पढ़ा करदे हे। इस करिए ओह घर जाइए अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे प्रकट होने दी खबर दित्ती। तो शैतान ने जवाफ ददमा 'उसका - मुहम्मद की रूऩ भें ही सानू इस तयह मशाल ऩैदा की गई'।