Imam Ahmad : 2737

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَوَجَدْتُهُ يَتَوَضَّأُ فَمَضْمَضَ ثُمَّ اسْتَنْشَقَ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْنَتَيْنِ اثْنَتَيْنِ أَوْ ثِنْتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

A nus è stât contât [Hasyim bin Al Qasim] di [Ibn Abu Dzi`b] di [Qarizh bin Syaibah] di [Abu Ghatafan] al à dit; O jentrà tal puest di [Ibnu Abbas] e o lu cjatà daûr a fâ la abluzion. Cussì al gargarizà la bocje e al fasè isstinsyaq - inspirant aghe tal nâs - daspò al disè; Il Rasulullah al à dit: ‘Dôs voltis-dôs voltis, o dôs voltis in mût perfet, o trê voltis’.