Imam Ahmad : 2682

حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ الضَّرِيرُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا كَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي أُسْرِيَ بِي فِيهَا أَتَتْ عَلَيَّ رَائِحَةٌ طَيِّبَةٌ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذِهِ الرَّائِحَةُ الطَّيِّبَةُ فَقَالَ هَذِهِ رَائِحَةُ مَاشِطَةِ ابْنَةِ فِرْعَوْنَ وَأَوْلَادِهَا قَالَ قُلْتُ وَمَا شَأْنُهَا قَالَ بَيْنَا هِيَ تُمَشِّطُ ابْنَةَ فِرْعَوْنَ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ سَقَطَتْ الْمِدْرَى مِنْ يَدَيْهَا فَقَالَتْ بِسْمِ اللَّهِ فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ أَبِي قَالَتْ لَا وَلَكِنْ رَبِّي وَرَبُّ أَبِيكِ اللَّهُ قَالَتْ أُخْبِرُهُ بِذَلِكَ قَالَتْ نَعَمْ فَأَخْبَرَتْهُ فَدَعَاهَا فَقَالَ يَا فُلَانَةُ وَإِنَّ لَكِ رَبًّا غَيْرِي قَالَتْ نَعَمْ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِبَقَرَةٍ مِنْ نُحَاسٍ فَأُحْمِيَتْ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا أَنْ تُلْقَى هِيَ وَأَوْلَادُهَا فِيهَا قَالَتْ لَهُ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً قَالَ وَمَا حَاجَتُكِ قَالَتْ أُحِبُّ أَنْ تَجْمَعَ عِظَامِي وَعِظَامَ وَلَدِي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَتَدْفِنَنَا قَالَ ذَلِكَ لَكِ عَلَيْنَا مِنْ الْحَقِّ قَالَ فَأَمَرَ بِأَوْلَادِهَا فَأُلْقُوا بَيْنَ يَدَيْهَا وَاحِدًا وَاحِدًا إِلَى أَنْ انْتَهَى ذَلِكَ إِلَى صَبِيٍّ لَهَا مُرْضَعٍ وَكَأَنَّهَا تَقَاعَسَتْ مِنْ أَجْلِهِ قَالَ يَا أُمَّهْ اقْتَحِمِي فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَاقْتَحَمَتْ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ تَكَلَّمَ أَرْبَعَةٌ صِغَارٌ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَصَاحِبُ جُرَيْجٍ وَشَاهِدُ يُوسُفَ وَابْنُ مَاشِطَةِ ابْنَةِ فِرْعَوْنَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أُسْرِيَ بِهِ مَرَّتْ بِهِ رَائِحَةٌ طَيِّبَةٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أُسْرِيَ بِهِ مَرَّتْ بِهِ رَائِحَةٌ طَيِّبَةٌ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ مَنْ رَبُّكِ قَالَتْ رَبِّي وَرَبُّكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ ابْنِ عَبَّاسٍ تَكَلَّمَ أَرْبَعَةٌ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Безгә [Әбу Гомәр Әдл Дхарири] безгә [Хәммәд бин Сәләмә] ['Ато бин Әс Саиб] ['Сәгыйд бин Җүбәйр] ['Ибн Аббас] сөйләгән, ул болай диде: Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам әйтте: "Мин Исраилдә булган төндә бик хуш ис сиздем, аннары Җибрилдән сорадым: "Әй, Җибрил, бу нинди ис?" Җибрил җавап бирде: "Бу Фиргавен кызының һәм аның балаларының тарагычының исе". Мин әйттем: "Аңа ни булды?" Җибрил җавап бирде: "Беркөнне ул Фиргавен кызының чәчен тараганда, кинәт кулыннан тарак төшеп китте, аннары ул: "Бисмилләһ", - диде, аннары Фиргавен кызы: "-ягъни - әтием", - диде. Ул җавап бирде: "Юк, ләкин минем Аллаһым һәм сезнең атагызның Аллаһысы - Аллаһ". Фиргавен кызы янады: "Мин аңа бу хакта сөйләрмен!" Ул җавап бирде; «Әйдә бар», – диде Фиргавен кызы аңа, аннары Фиргавен үзенең тарагычын чакырып: «Әй, Фулана, синең миннән башка аллаң бармы?» – дип сорады. Ул: «Әйе, синең аллаң да, минем аллаң да – Аллаһ», – дип җавап бирде. Фиргавен бакырдан ясалган сыер сынын алып килергә һәм җылытырга кушты, аннары аңа һәм балаларына шул сынга сикерергә кушты. Сихерче: «Минем сиңа ихтыяҗым бар», – диде. Фиргавен: «Синең ихтыяҗың нинди?» – дип сорады. Хатыны: «Минем сөякләремне һәм балаларымның сөякләрен бер тукымага җыеп күмүеңне сорыйм», – диде. Фиргавен: «Бу безнең өстебездәге синең хакың», – диде. Аннары Фиргавен аңа балаларын берәмтекләп аның алдына ташларга кушты, баласы имезергә калганчы. Ул баласы аркасында кайгырган кебек күренде, ләкин бала: «Әй, әнием, нык бул, чыннан да бу дөнья җәзасы Ахирәт җәзасыннан җиңелрәк», – диде. Шуңа күрә ул нык торды. Ибн Аббас әйтте: «Бәләкәй чакта сөйләшә алырлык дүрт кеше бар, атап әйткәндә; Гайсә бин Мәрьям, аның дусты Җурайҗ, шаһит Йосыф һәм тараучының улы, Фиргавен кызы. Безгә ['Әффан] безгә [Хәммәд бин Сәләмә] сөйләде ул болай диде: безгә [Әсә бин Әс Саиб] сөйләде, ул [Сәгыйд бин Җүбәйр] әйтте, ул [Ибн Аббас] әйтте: Аллаһның Илчесе саллаллоҳу гаеб һәм галәйһиссәлам Исраилдә булганда, ул бик хуш ис сизгән, аннары ул хәдисне югарыдагыча дәвам иткән. Хәсән безгә [Хәммәд бин Сәләмә] әйтте, ул ['Әсә бин Әс Саиб] әйтте, ул [Сәгыйд бин Җүбәйр] әйтте, ул [Ибн Аббас] әйтте: Аллаһның Илчесе саллаллоҳу гаеб һәм галәйһиссәлам Исраилдә булганда, ул бик хуш ис сизгән, аннары ул хәдиснең мәгънәсен әйтте, тик ул: "Синең Раббыбыз кем?" - дип сорады. Ул: "Минем Раббыбыз һәм синең Раббыбыз күктәге Зат", - дип җавап бирде. Ибн Аббас әйткән сүзләрне, атап әйткәндә, "Сөйләшә белүче дүрт кеше - бала чакта -" җөмләсен искә алмыйча. Безгә [Хөдбә бин Халид] безгә [Хәммәд бин Сәләмә]дән ['Әса бин Әс Саибтан] [Сәгыйд бин Җүбәйрдән] [Ибн Аббастан] Пәйгамбәр галәйһиссәламнән, югарыдагы хәдистә әйтелгәнчә, сөйләгән.