Imam Ahmad : 2636

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قَدْ اشْتَكَى فَطَافَ بِالْبَيْتِ عَلَى بَعِيرٍ وَمَعَهُ مِحْجَنٌ كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ اسْتَلَمَهُ بِهِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَنَاخَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ

ነጊሩና ኣሎ [ሑሴን ቢን ሙሓመድ] ነጊሩና ኣሎ [ያዚድ ማለት ኢብን ኣቶ`] ካብ [ያዚድ ማለት ኢብን ኣቡ ዚያድ] ካብ [ኢክሪማ] ካብ [ኢብኑ ዓባስ] ኢሉ፤ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም መጺኦም፡ ኣብቲ ግዜ እቲ ሓሚሙ ነበረ፡ ድሕሪኡ በትሪ ተሰኪሙ ኣብ ልዕሊ ገመልኡ ጠዋፍ ገበረ። ኣብ ነፍሲ ወከፍ ዝሓልፎ ዝነበረ - ጸሊም እምኒ - እስላማዊ ቅዲ ናይዚኣ የንብቦ ነበረ። ተዋፍኡ ምስ ወድአ ድማ ገመልኡ ኣጉረምረመ ክልተ ረካዓ ሰገደ።