Imam Ahmad : 2634

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا دُوَيْدٌ عَنْ سَلْمِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى مُؤْمِنَانِ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ مُؤْمِنٌ غَنِيٌّ وَمُؤْمِنٌ فَقِيرٌ كَانَا فِي الدُّنْيَا فَأُدْخِلَ الْفَقِيرُ الْجَنَّةَ وَحُبِسَ الْغَنِيُّ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يُحْبَسَ ثُمَّ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَلَقِيَهُ الْفَقِيرُ فَيَقُولُ أَيْ أَخِي مَاذَا حَبَسَكَ وَاللَّهِ لَقَدْ احْتُبِسْتَ حَتَّى خِفْتُ عَلَيْكَ فَيَقُولُ أَيْ أَخِي إِنِّي حُبِسْتُ بَعْدَكَ مَحْبِسًا فَظِيعًا كَرِيهًا وَمَا وَصَلْتُ إِلَيْكَ حَتَّى سَالَ مِنِّي الْعَرَقُ مَا لَوْ وَرَدَهُ أَلْفُ بَعِيرٍ كُلُّهَا آكِلَةُ حَمْضٍ لَصَدَرَتْ عَنْهُ رِوَاءً

Al à contât [Husain] al à contât [Duweid] di [Salm bin Basyir] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas], al à dit; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘A son doi crodints che a si cjataran ae puarte dal cîl, ducj i doi a son un crodint che al è siôr e un crodint che al è puar in chest mont. Alore il puar al fo metût in cîl, intant che il siôr al fo tignût par tant timp che Allah al voleve che al fos tignût, alore al fo metût in cîl, alore al fo cjatât dal puar e al domandà; ‘O mio fradi, ce che ti tignîs indaûr? Par Allah, tu sês stât frenât cussì o soi preocupât par te’. Al rispuindè; “O mio fradi, invezit o soi stât detenût dopo di te intune detenzion pesante e scomudint, e no ti rivài fintant che no mi sburtà fûr il sudôr che, se al fos bevût di mil camêi, ducj sets, di sigûr ducj a si sintevin plens di chel”. '