Imam Ahmad : 2573

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ وَيُونُسُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ الْغَنَوِيِّ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ يَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَمَلَ بِالْبَيْتِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ فَقَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا قُلْتُ وَمَا صَدَقُوا وَمَا كَذَبُوا قَالَ صَدَقُوا رَمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْبَيْتِ وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ إِنَّ قُرَيْشًا قَالَتْ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ دَعُوا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ حَتَّى يَمُوتُوا مَوْتَ النَّغَفِ فَلَمَّا صَالَحُوهُ عَلَى أَنْ يَقْدَمُوا مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ وَيُقِيمُوا بِمَكَّةَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُشْرِكُونَ مِنْ قِبَلِ قُعَيْقِعَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ ارْمُلُوا بِالْبَيْتِ ثَلَاثًا وَلَيْسَ بِسُنَّةٍ قُلْتُ وَيَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّهُ طَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرٍ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ فَقَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا فَقُلْتُ وَمَا صَدَقُوا وَكَذَبُوا فَقَالَ صَدَقُوا قَدْ طَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرٍ وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ كَانَ النَّاسُ لَا يُدْفَعُونَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُصْرَفُونَ عَنْهُ فَطَافَ عَلَى بَعِيرٍ لِيَسْمَعُوا كَلَامَهُ وَلَا تَنَالُهُ أَيْدِيهِمْ قُلْتُ وَيَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ قَالَ صَدَقُوا إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَمَّا أُمِرَ بِالْمَنَاسِكِ عَرَضَ لَهُ الشَّيْطَانُ عِنْدَ الْمَسْعَى فَسَابَقَهُ فَسَبَقَهُ إِبْرَاهِيمُ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ جِبْرِيلُ إِلَى جَمْرَةِ الْعَقَبَةِ فَعَرَضَ لَهُ شَيْطَانٌ قَالَ يُونُسُ الشَّيْطَانُ فَرَمَاهُ بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ حَتَّى ذَهَبَ ثُمَّ عَرَضَ لَهُ عِنْدَ الْجَمْرَةِ الْوُسْطَى فَرَمَاهُ بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ قَالَ قَدْ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ قَالَ يُونُسُ وَثَمَّ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ وَعَلَى إِسْمَاعِيلَ قَمِيصٌ أَبْيَضُ وَقَالَ يَا أَبَتِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي ثَوْبٌ تُكَفِّنُنِي فِيهِ غَيْرُهُ فَاخْلَعْهُ حَتَّى تُكَفِّنَنِي فِيهِ فَعَالَجَهُ لِيَخْلَعَهُ فَنُودِيَ مِنْ خَلْفِهِ { أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا } فَالْتَفَتَ إِبْرَاهِيمُ فَإِذَا هُوَ بِكَبْشٍ أَبْيَضَ أَقْرَنَ أَعْيَنَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَقَدْ رَأَيْتُنَا نَبِيعُ هَذَا الضَّرْبَ مِنْ الْكِبَاشِ قَالَ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ جِبْرِيلُ إِلَى الْجَمْرَةِ الْقُصْوَى فَعَرَضَ لَهُ الشَّيْطَانُ فَرَمَاهُ بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ حَتَّى ذَهَبَ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ جِبْرِيلُ إِلَى مِنًى قَالَ هَذَا مِنًى قَالَ يُونُسُ هَذَا مُنَاخُ النَّاسِ ثُمَّ أَتَى بِهِ جَمْعًا فَقَالَ هَذَا الْمَشْعَرُ الْحَرَامُ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ إِلَى عَرَفَةَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هَلْ تَدْرِي لِمَ سُمِّيَتْ عَرَفَةَ قُلْتُ لَا قَالَ إِنَّ جِبْرِيلَ قَالَ لِإِبْرَاهِيمَ عَرَفْتَ قَالَ يُونُسُ هَلْ عَرَفْتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَمِنْ ثَمَّ سُمِّيَتْ عَرَفَةَ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَدْرِي كَيْفَ كَانَتْ التَّلْبِيَةُ قُلْتُ وَكَيْفَ كَانَتْ قَالَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَمَّا أُمِرَ أَنْ يُؤَذِّنَ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ خَفَضَتْ لَهُ الْجِبَالُ رُءُوسَهَا وَرُفِعَتْ لَهُ الْقُرَى فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْغَنَوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الطُّفَيْلِ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَا تَنَالُهُ أَيْدِيهِمْ وَقَالَ وَثَمَّ تَلَّ إِبْرَاهِيمُ إِسْمَاعِيلَ لِلْجَبِينِ

Nabalitaan namin na sina [Suraij] at [Yunus] ay parehong nagsabi; ay ipinaalam sa amin [Hammad, lalo na si Ibn Salamah] mula kay [Abu 'Ashim Al Ghanawi] mula kay [Abu Ath Thufail], sinabi niya; "Sinabi ko kay [Ibn Abbas], "Iniisip ng inyong mga tao na sunnah para sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam na maglakad nang mabilis sa Templo." Sinabi ni Ibn Abbas; "Tama sila at nagsisinungaling din sila." Sabi ko; "Ano ang totoo?" Sabi ni Ibn Abbas; "Tama sila noong ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay naglakad nang mabilis noong nasa Kaaba, nagsinungaling sila kung iyon ay bahagi ng sunnah. Sa katunayan, sinabi ng mga Quraysh noong panahon ng kasunduan sa Hudaibiyah; "Hayaang mamatay si Muhammad at ang kanyang mga kasama hanggang sa mamatay sila na parang pagkamatay ng mga uod. Kapag nakipagkasundo sila sa kanya, pupunta sila sa susunod na taon at mananatili sa Mecca nang tatlong araw. Dumating ang Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam habang ang mga politeista ay nagmula sa direksyon ng Qu'aiqi'an. Pagkatapos ay sinabi ni Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam sa kanyang mga kasama: "Bilisan ninyo ang inyong mga hakbang sa Kaaba nang tatlong beses, at hindi ito isang bagay na sunnah." Sabi ko; Inaangkin ng inyong mga tao na ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nag-tawaf sa pagitan ng Safa at Marwa sakay ng kanyang kamelyo, at ito ay isang bagay na sunnah." Sumagot si Ibn Abbas; "Tama sila at nagsisinungaling." Sabi ko; "Ano ang katotohanan ng kanilang sinasabi? At ano ang mga kasinungalingan na kanilang sinasabi?" Sabi ni Ibn Abbas; "Tama sila, si Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ay nagsagawa ng tawaf sa pagitan ng Safa at Marwa sakay ng kanyang kamelyo, at sila ay nagsinungaling, dahil hindi ito sunnah. Noong nakaraan, ang mga tao ay hindi itinakwil mula kay Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam at hindi sila tinalikuran mula sa kanya, nagsagawa siya ng tawaf sa kanyang kamelyo upang marinig nila ang kanyang mga salita at makita ang kanyang lugar, at hindi ito maabot ng kanilang mga kamay." Sabi ko; "Inaangkin din ng inyong mga tao na ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsasagawa ng sa'I sa pagitan ng shafa at marwa at iyon ay isang bagay na sunnah." Sumagot si Ibn Abbas; "Tama sila, sa katunayan, nang utusan si Ibrahim na isagawa ang mga ritwal ng Hajj, biglang lumitaw ang diyablo sa lugar ng Sa'I, pagkatapos ay nauna sa kanya si Satanas, nauna sa kanya si Ibrahim, pagkatapos ay siya at si Jibril ay pumunta sa Jumrah Aqabah, tila lumitaw si Satanas sa lugar na iyon, sinabi [ni Yunus]; "Bilang Shaitan" pagkatapos ay naghagis silang dalawa ng pitong maliliit na bato sa diyablo hanggang sa umalis siya, pagkatapos ay lumitaw siya sa Jumrah wustha, pagkatapos ay naghagis silang dalawa ng pitong maliliit na bato, pagkatapos ay inihiga siya ni Ibrahim - ang kanyang anak - sa kanyang sentido, nang panahong iyon ay nakasuot si Isma'il ng puting damit, sinabi ni Isma'il; "O aking ama, sa katunayan ay wala akong ibang damit na pantakip sa akin maliban dito, kaya tanggalin mo ito upang matakpan mo ako nito, pagkatapos ay sinubukan ni Ibrahim na tanggalin ito, pagkatapos ay tinawag siya mula sa likuran niya; "O Ibrahim, tunay ngang nakumpirma mo ang panaginip na iyan." QS Ash Shafat; 104-105, pagkatapos ay lumingon si Ibrahim at nakita ang isang puting tupa na may mga sungay. Nagpatuloy si Ibn Abbas; "Nakita namin na naibenta na namin ang tupa," patuloy niya; "Pagkatapos ay dinala ito ni Ibrahim sa Jamrah Al Qushwa, pagkatapos ay lumitaw si Satanas, kaya't hinagis ito ni Ibrahim ng pitong maliliit na bato hanggang sa umalis ito, pagkatapos ay dinala ito ni Gabriel sa Mina, sinabi ni Gabriel; "Ito ang Mina." - Sinabi ni [Yunus]; "Ito ang lugar kung saan humihinto ang mga tao - pagkatapos noon ay dinala ito ni Gabriel sa Jam'un (Muzdalifah) pagkatapos ay sinabi niya; "Ito ang sagradong lugar." Pagkatapos ay dinala ito ni Gabriel sa 'Arafah." Sinabi ni [Ibn Abbas]; "Alam mo ba kung bakit ito tinatawag na 'Arafah?" Sumagot ako; "Hindi." Sinabi ni Ibn Abbas; "Tunay ngang minsan ay sinabi ni Gabriel kay Ibrahim na 'arafta (alam mo ba)?' - Sinabi ni [Yunus]; "hal 'arafta (alam mo ba)?" - Sumagot si Ibrahim; "Oo," sabi ni Ibn Abbas; "Samakatuwid, siya ay tinawag na 'Arafah, pagkatapos ay sinabi ni Ibn Abbas; "Alam mo ba kung paano nagsimula ang talbiyah? Nagtanong ako pabalik; "Paano iyon?" Sinabi ni Ibn Abbas; "Katotohanan, nang si Ibrahim ay inutusan na manawagan ng Hajj sa mga tao, ang mga bundok ay yumukod sa kanya at ang mga nayon ay itinaas sa kanya, pagkatapos ay nananawagan si Ibrahim ng Hajj sa mga tao." Sinabi niya sa amin [Mu'ammal] ay sinabi niya sa amin [Hammad] ay sinabi niya sa amin [Abu 'Ashim Al Ghanawi] sinabi niya; Narinig ko [Abu Ath Thufail], pagkatapos ay binanggit niya ang hadith, ngunit sinabi niya: "Hindi ito nagawa ng kanilang mga kamay." Doon inihiga ni Ibrahim si Isma'il sa kanyang templo."