Imam Ahmad : 2560

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي قَالَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ حَتَّى يَقُولَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَيَشْفَعَ لَنَا إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ دَعَوْتُ دَعْوَةً غَرَّقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ إِنَّهَا أُخْتِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ قَدْ اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي ثُمَّ قَالَ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ قَدْ خُتِمَ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي الْوِعَاءِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ فَيَقُولُونَ لَا فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَ النَّبِيِّينَ قَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ نَعَمْ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ فَنَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ وَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا قَالَ ثُمَّ آتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ بَابِ الْجَنَّةِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَأَرَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا وَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَا يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ لِي أَخْرِجْ مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا فَأُخْرِجُهُمْ ثُمَّ أَعُودُ فَأَخِرُّ سَاجِدًا وَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَا يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ لِي ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ أَخْرِجْ مَنْ النَّارِ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا فَأُخْرِجُهُمْ قَالَ وَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ مِثْلَ هَذَا أَيْضًا حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ أَنَّهُ قَالَ فِي الْأَوَّلِ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ شَعِيرَةٍ مِنْ الْإِيمَانِ وَالثَّانِيَةِ بُرَّةٍ وَالثَّالِثَةِ ذَرَّةٍ

Sinabi sa amin [si Hasan] ay sinabi sa amin [si Hammad bin Salamah] mula kay [Ali bin Zaid] mula kay [Abu Nadlrah] sinabi niya; [Si Ibnu Abbas] ay minsang nangaral sa pulpitong ito - lalo na sa pulpitong Bashrah - sinabi niya; Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Tunay nga, walang propeta maliban kung mayroon siyang mabisang panalangin na ginamit niya sa mundo. At katotohanang pinapanatili ko ang aking mga panalangin, upang ako ay mamagitan para sa aking mga tao. Ako ang pinuno ng mga anak ni Adan sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli, hindi mayabang. Ako rin ang unang tao na ang lupa (libingan) ay nabuksan, hindi mayabang. Sa aking kamay ay nakalagay ang isang bandila ng papuri, hindi mayabang. Si Adan at ang iba pa ay nasa ilalim ng aking bandila, sa halip na maging mayabang. Para sa mga tao, ang araw ng kapahamakan ay napakahaba, kaya ang ilan sa kanila ay nagsasabi sa iba; 'Pumunta tayo kay Adan, ang ninuno ng mga tao, upang siya ay mamagitan kay Allah Azza wa Jalla para sa atin at magpasya sa mga bagay sa pagitan natin.' Kaya't lumapit sila kay Adan 'Alaihis Salam, at nagsabi: 'O Adan, ikaw ay isang tao na nilikha ng Allah sa pamamagitan ng Kanyang kamay, at inilagay ka sa Kanyang Paraiso, at inutusan ang mga anghel na magpatirapa sa iyo. Kaya't humingi ka sa ating Panginoon ng pamamagitan para sa amin, at upang Siya ang magdesisyon sa pagitan natin.' Sinabi ni Adan: 'Katotohanan, hindi ako angkop para sa iyo, at ako ay pinalayas mula sa Paraiso dahil sa aking mga pagkakamali. Katotohanan, walang mas mahalaga sa akin sa araw na ito kaysa sa aking sarili. Ngunit pumunta ka kay Noe, ang pinuno ng mga Propeta.' Kaya't lumapit sila kay Noe, at sinabi nila: 'O Noe, humingi ka sa ating Panginoon ng pamamagitan para sa amin, at upang Siya ang magdesisyon sa pagitan natin.' Sumagot si Noah: 'Tunay nga, hindi ako ang tamang tao para sa iyo; ginamit ko ang aking panalangin na siyang dahilan ng aking paglunod sa mga naninirahan sa mundo. At sa katunayan, walang mas mahalaga sa akin kaysa sa aking sarili. Ngunit pumunta ka kay Ibrahim, ang minamahal ni Allah. Kaya't lumapit sila kay Ibrahim 'Alaihis Salam, at sinabi nila: "O Ibrahim, humingi ka sa aming Panginoon ng pamamagitan para sa amin, at upang humatol sa pagitan namin." Sumagot si Ibrahim: 'Tunay nga, hindi ako ang tamang tao para sa iyo; ako ay nagsinungaling nang tatlong beses, at walang mas mahalaga sa akin kaysa sa aking sarili.' Kaya't sinabi ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah): "At hindi ginawa iyon ni Ibrahim maliban sa pagtatatag ng relihiyon ni Allah, lalo na ang kanyang sinabing "Pagkatapos ay sinabi niya: "Tunay nga, ako ay may sakit." QS Ash Sofffaat: 89 at ang kanyang sinabing "...Tunay nga, ang malaking estatwa ang siyang gumawa nito," QS. Al Anbiya' 63, gayundin ang kanyang sinabi sa kanyang asawa, siya ay aking kapatid na babae.' Ngunit dumating kay Musa 'Alaihis Salam na niluwalhati ni Allah sa pamamagitan ng Kanyang mensahe at mga salita.' Kaya't lumapit sila sa kanya, at sinabi nila; 'O Musa, ikaw ay isang taong niluwalhati ng Allah sa pamamagitan ng Kanyang mensahe at inanyayahan kang magsalita, humingi ng pamamagitan sa iyong Rabb, upang Siya ang magpasiya sa mga bagay sa pagitan natin.' Sumagot si Moises; 'Sa katunayan, hindi ako ang tamang tao para sa iyo, sa katunayan ay nakapatay ako ng isang kaluluwa na hindi dapat patayin. At tunay na walang mas mahalaga sa akin ngayon kaysa sa aking sarili. Ngunit dumating kay Hesus, ang espiritu ng Diyos at ang Kanyang mga salita.' Kaya lumapit sila kay Hesus at nagsabi; 'O Hesus, humingi ka sa aming Rabb ng pamamagitan para sa amin, upang Siya ang magpasiya sa mga bagay sa pagitan natin.' Sumagot si Hesus; 'Tunay nga, hindi ako ang tamang tao para sa iyo, sa katunayan ay ginawa akong isang diyos bukod kay Allah. At tunay na walang mas mahalaga sa akin ngayon kaysa sa aking sarili. Gayunpaman, ano sa palagay mo kung ang alahas ay inilalagay sa isang nakasarang sisidlan, malalaman ba natin ang halaga ng bagay sa loob hanggang sa mabuksan ang takip?' Sumagot sila; 'Hindi.' Sinabi ni Hesus; 'Tunay ngang si Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam ang Katapusan ng mga Propeta, at siya ay naroroon din sa araw na ito, at lahat ng kanyang mga nakaraan at hinaharap na kasalanan ay pinatawad na sa kanya. Nagpatuloy si Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam; 'Pagkatapos ay lumapit sila sa akin at nagsabi; 'O Muhammad, humingi ka sa aming Rabb ng pamamagitan para sa amin, upang Siya ang magpasiya sa mga bagay sa pagitan namin.' Kaya sumagot ako: 'May karapatan akong gawin ito hanggang sa pahintulutan ito ni Allah 'azza wajalla para sa sinumang naisin Niya at kalugdan Niya. Kung nais ni Allah 'azza wajalla na magpasya sa isang bagay sa pagitan ng Kanyang mga nilalang, magkakaroon ng isang tawag na tatawag; "Nasaan si Ahmad at ang kanyang mga tao?". Kami ang huli at kami rin ang una, kami ang huling tao at kami ang unang mga taong dapat bilangin. Pagkatapos ay inalis ang ibang mga tao sa aming landas, at kami ay pumanaw na ang aming mga mukha at mga paa ay nagniningning sa mga marka ng paghuhugas'. Kaya sinabi ng mga tao; 'Halos lahat ng mga taong ito ay naging mga propeta.' Nagpatuloy siya; 'Pagkatapos ay lumapit kami sa pintuan ng langit, hinawakan ko ang pinto at kumatok, pagkatapos ay may nagtanong; 'Sino ka?' Sumagot ako: 'Ako si Muhammad.' Kaya't nabuksan ang pinto, pagkatapos ay sinalubong ko ang aking Rabb 'azza wajalla na nasa kanyang upuan o trono, pagkatapos ay nagpatirapa ako at nagpatirapa, pagkatapos ay pinuri ko siya nang may papuri na hindi pa nasabi ng sinuman bago sa akin o sinuman pagkatapos ko. Pagkatapos ay sinabi sa akin: 'Itaas ang iyong ulo! Sabihin mo at ikaw ay diringgin (ang iyong mga salita), humingi at ito ay ibibigay sa iyo, at humingi ng pamamagitan at ito ay ipagkakaloob!' Pagkatapos ay itinaas ko ang aking ulo at sinabi: 'O aking Rabb, aking ummah... aking ummah...' Kaya't sinabi Niya: 'Alisin mo sa impyerno ang sinumang may pusong ganito o ganoong laki.' Pagkatapos ay inilabas sila, pagkatapos ay inulit ko ito, yumuko ako at sinabi ang aking sinabi. Kaya't sinabi sa akin: 'Itaas ang iyong ulo, at magsalita at ito ay diringgin, humingi at ito ay ibibigay at humingi ng pamamagitan at ito ay ipagkakaloob.' Pagkatapos ay sinabi ko: 'O aking Rabb, ang aking mga tao... ang aking mga tao...' Kaya't sinabi Niya: 'Alisin sa impyerno ang sinumang mayroon sa kanyang puso ng ganito o ganoong laki.' Sila ay inilabas, at sinabi niya sa ikatlong beses tulad ng dati." Sinabi sa amin [Hasan] Sinabi sa amin [Hammad bin Salamah] mula kay [Tsabit Al Bunani] mula kay [Anas bin Malik] mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam tulad ng nasa nabanggit na hadith, ngunit sa unang pagkakataon ay sinabi niya: "Sinumang may pananampalataya sa kanyang puso kahit na kasingbigat ng butil ng Sha'ir (trigo), at sa pangalawang pagkakataon ay sinabi niya ito kasama ang isang editor; "Burrah (trigo)" at sa ikatlong pagkakataon ay ginagamit ang editoryal na "Dzarrah (mais)."