Imam Ahmad : 2497
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مِهْرَانَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي الْعَطَّارَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ كَمْ يَكْفِينِي مِنْ الْوُضُوءِ قَالَ مُدٌّ قَالَ كَمْ يَكْفِينِي لِلْغُسْلِ قَالَ صَاعٌ فَقَالَ الرَّجُلُ لَا يَكْفِينِي قَالَ لَا أُمَّ لَكَ قَدْ كَفَى مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Dawud bin Mihran] esan digu [Dawud] hots, Al 'Aththar, [Ibn Juraij]-tik [Ubaidullah bin Abu Yazid]-tik [Ibn Abbas]-etik, esan zuen; «Gizon batek galdetu zuen behin; 'Zenbat -ur- nahikoa da abluziorako erabiltzeko?' Erantzun zuen; 'Lokatza bat'. Gizonak berriro galdetu zuen: 'Orduan zenbat -ur- nahikoa da bainatzeko?' Erantzun zuen; 'Xa bat''. Orduan pertsonak esan zuen; 'Hori ez da nahikoa niretzat'. Erantzun zuen; «Gal dezazula zure ama, egia esan nahiko luke zuk baino gizon hobe batentzat; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'.