Imam Ahmad : 2444
حَدَّثَنِي عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ شُفَيٍّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُمْ جَعَلُوا يَسْأَلُونَهُ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ يَزِدْ عَلَى رَكْعَتَيْنِ حَتَّى يَرْجِعَ
Tau hais rau kuv Abdullah hais tias; Kuv pom no hadith nyob rau hauv kuv txiv phau ntawv; Nws tau hais rau peb [Hajjaj] tau hais rau peb [Syu'bah] los ntawm [Abu Ishaq] los ntawm [Abu As Safar] los ntawm [Sa'id bin Syufay] los ntawm [Ibn Abbas]; uas lawv nug nws txog kev thov Vajtswv thaum mus ncig. Yog li ntawd, Ibn Abbas hais tias; 'Thaum tus Yaj Saub sallallaahu 'alaihi wasallam tawm ntawm nws tsev neeg, nws yeej tsis thov ntau tshaj ob rak'ahs txog thaum nws rov qab los'.