حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ الْعَصَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ تَضَيَّفْتُ مَيْمُونَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتِي وَهِيَ لَيْلَةَ إِذْ لَا تُصَلِّي فَأَخَذَتْ كِسَاءً فَثَنَتْهُ وَأَلْقَتْ عَلَيْهِ نُمْرُقَةً ثُمَّ رَمَتْ عَلَيْهِ بِكِسَاءٍ آخَرَ ثُمَّ دَخَلَتْ فِيهِ وَبَسَطَتْ لِي بِسَاطًا إِلَى جَنْبِهَا وَتَوَسَّدْتُ مَعَهَا عَلَى وِسَادِهَا فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ فَأَخَذَ خِرْقَةً فَتَوَازَرَ بِهَا وَأَلْقَى ثَوْبَهُ وَدَخَلَ مَعَهَا لِحَافَهَا وَبَاتَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ قَامَ إِلَى سِقَاءٍ مُعَلَّقٍ فَحَرَّكَهُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَقُومَ فَأَصُبَّ عَلَيْهِ فَكَرِهْتُ أَنْ يَرَى أَنِّي كُنْتُ مُسْتَيْقِظًا قَالَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ أَتَى الْفِرَاشَ فَأَخَذَ ثَوْبَيْهِ وَأَلْقَى الْخِرْقَةَ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ فَقَامَ فِيهِ يُصَلِّي وَقُمْتُ إِلَى السِّقَاءِ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ جِئْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَتَنَاوَلَنِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّى وَصَلَّيْتُ مَعَهُ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ قَعَدَ وَقَعَدْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ مِرْفَقَهُ إِلَى جَنْبِهِ وَأَصْغَى بِخَدِّهِ إِلَى خَدِّي حَتَّى سَمِعْتُ نَفَسَ النَّائِمِ فَبَيْنَا أَنَا كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ بِلَالٌ فَقَالَ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَارَ إِلَى الْمَسْجِدِ وَاتَّبَعْتُهُ فَقَامَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ وَأَخَذَ بِلَالٌ فِي الْإِقَامَةِ

Abdullahek esan digu, esan zuen; Nire aitaren liburuan aurkitu nuen bere idazkera, esan zuen; esan digu [Ubaidullah bin Muhammad] esan dit [Muhammad bin Thabit al 'Abdi al 'Ashri] esan zuen; esan digu [Jabalah bin Athiyah] [Ishaq bin Abdullah] [Abdullah bin Abbas] [Abdullah bin Abbas], "Behin bisitatu nuen Maimunah, sallallaahu 'alaihi wa Sallam profetaren emaztea, eta nire izeba zen. Gau hartan ez zuen otoitz egin - hilekoa izan zuen -, gero oihal bat hartu eta zabaldu zuen eta numeroqah bat jarri zuen -esertzeko buruko moduko bat- gainean, ondoren beste oihal batekin estali zuen berriro. Orduan sartu zen eta esterilla bat zabaldu zidan bere alboan, gero burko batean etzan nintzen berarekin. Horren ondoren, sallallaahu 'alaihi wa Sallam profeta etorri zen eta Isha azken otoitza egin zuen. Ondoren, gaueko bat hartu eta oihala jarri bitartean jantzi zuen, gero Maimunah-en manta berean lo egin zuen. Gauaren amaieran jaiki eta ur-gurdi eskegira joan eta mugitu zuen arte. Benetan altxatu nahi nuen -ura- isurtzeko, baina ez nuen nahi ni altxatzen ikustea'. Ibn Abbasek jarraitu zuen: "Ondoren, abluzioa egin zuen eta berriro ohera joan zen, bi oihal jantzi zituen bere gaua jantzita zegoen bitartean eta gero meskitara etorri zen. Zutitu zen otoitz egitera. Beraz, ur-ontzira altxatu eta abluzioa egin nuen, ondoren meskitara joan eta bere ezkerreko aldean otoitz egin nuen, baina hark hartu ninduen eta bere eskuin aldera eraman ninduen. Hamahiru rak'ah otoitz egin zituen eta nik jarraitu nion. Horren ostean eseri zen eta ni bere ondoan eseri nintzen. Orduan ukondoa alboan jarri eta masaila niregana hurbildu zuen bere arnasa -lotan- entzun nuen arte. Egoera horretan nengoela, Bilal etorri zen eta esan zuen: 'O Allahren mezularia, otoitza iritsi da!' Orduan meskitarantz joan zen eta nik jarraitu nion. Ondoren, egunsentiko bi rak'ah egin zituen eta Bilalek bere iqamah esan zuen.