Doa sujud - 8: ALLAHUMMAJ'AL FII QALBII NUURAN ...

Imam Ahmad : 2436

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بِتُّ فِي بَيْتِ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَرَقَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَقَامَ فَبَالَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ ثُمَّ نَامَ ثُمَّ قَامَ فَعَمَدَ إِلَى الْقِرْبَةِ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا ثُمَّ صَبَّ فِي الْجَفْنَةِ أَوْ الْقَصْعَةِ وَأَكَبَّ يَدَهُ عَلَيْهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا حَسَنًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي فَجِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَتَكَامَلَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً قَالَ ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكُنَّا نَعْرِفُهُ إِذَا نَامَ بِنَفْخِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّى وَجَعَلَ يَقُولُ فِي صَلَاتِهِ أَوْ فِي سُجُودِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ يَسَارِي نُورًا وَأَمَامِي نُورًا وَخَلْفِي نُورًا وَفَوْقِي نُورًا وَتَحْتِي نُورًا وَاجْعَلْنِي نُورًا قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ اجْعَلْ لِي نَوَرًا قَالَ و حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ نَامَ مُضْطَجِعًا

Al à dit [Mohammed bin Ja’far] al à dit [Syu’ba] di [Salamah bin Kuhail] di [Kuraib] di [Ibn Abbas], al à dit; “O soi stât une volte a cjase di mê agne Maimunah, par podê osservâ lis proceduris dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al preave. Al urinà, daspò si lavà la muse e lis mans e al tornà a durmî. Dopo si alçà e al le ae aghe e al vierzè la cuarde, al la sburtà intun vâs o intun vas, daspò al metè lis mans dentri e al faseve la abluzion come che al coventave jenfri dôs abluzions - no masse pocjis e no masse tantis -, dopo di chel al diseve la preiere. O vignì subit e o mi metè in pins su la sô çampe, ma lui al mi cjapà e mi metè in pins su la sô drete. Il Rasulullah al preà tredis rakâs. Lui Ibn Abbas al disè; 'Dopo al durmì fin che al roncave, e o savìn che il so son al jere dal so roncâ, daspò al jessì a preâ, daspò al preà, e inte sô preiere o prostrazion al leeve: ' O Allah, fâ lûs tal mê cûr, lûs tal udiment, lûs inte mê vision, fâ lûs parsore de mê drete, lûs su la mê çampe, lûs jessi lûs denant di me, me lûs-'. Shuba al disè; O al disè; 'IJ'AL LI NURAN -sedi une lûs par me-'. Alore al disè; e mi à contât [Amru bin Dinar] di [Kuraib] di [Ibn Abbas]; che al durmive sdraiât.