Imam Ahmad : 2428
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نِمْتُ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَأَتَى الْحَاجَةَ ثُمَّ جَاءَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ نَامَ ثُمَّ قَامَ مِنْ اللَّيْلِ فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ لَمْ يُكْثِرْ وَقَدْ أَبْلَغَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي وَتَمَطَّيْتُ كَرَاهَةَ أَنْ يَرَانِي كُنْتُ أَبْقِيهِ يَعْنِي أَرْقُبُهُ ثُمَّ قُمْتُ فَفَعَلْتُ كَمَا فَعَلَ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَ بِمَا يَلِي أُذُنِي حَتَّى أَدَارَنِي فَكُنْتُ عَنْ يَمِينِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فَتَتَامَّتْ صَلَاتُهُ إِلَى ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً فِيهَا رَكْعَتَا الْفَجْرِ ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ جَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Esan digu [Abdurrazzaq] esan du; jakinarazi digu [Sufyan] [Salamah bin Kuhail] [Kuraib] [Ibn Abbas]etik, esan zuen; 'Nire izeba Maimunah bint Al Harith-en ondoan lo egin nuen, gero sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta gauez jaiki eta bere nahia bete zuen, gero etorri zen eta aurpegia eta eskuak garbitu eta lotara joan zen, gero gauean esnatu zen, gero uretara joan zen eta estaltzen zuen soka kendu zuen. Ondoren, bi abluzio artean behin egin zuen abluzioa baina ez gehiegi baina ezin hobeto, gero otoitza egin zuen. Azkar ibili nintzen, berari begira, hau da, behatzen ikusiko ninduen kezkatuta nengoelako. Orduan zutitu nintzen eta berak egin zuena egin nuen, gero bere ezkerrean gelditu nintzen. Beraz, nire belarri azpiko eremua hartu eta bere eskuinera eraman ninduen, otoitz egiten ari zen une horretan. Ondoren, hamahiru rak'ahren otoitza osatu zuen, eta horien artean Fajr-eko bi rak'ah zeuden. Gero etzan eta lo hartu zuen zurrungak egin arte. Orduan Bilal etorri zitzaion otoitz egiteko esatera, beraz, zutitu zen berriro abluziorik egin gabe otoitz egitera».