Imam Ahmad : 2402
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي فِطْرٍ فَلَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَجَعَلَ يَقُولُ تَصَدَّقْنَ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي خُرْصَهَا وَسِخَابَهَا
Esan digu [Bahz] esan digu [Syu'bah] esan; Jakinarazi didate ['Adi bin Thabit] esan zuen; [Sa'id bin Jubair] entzun nuen [Ibnu Abbas] kontatzen, esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Fithri oporretan atera zen, ez zuen otoitz egin aurretik edo ondoren, orduan bera eta Bilal emakumeengana hurbildu ziren eta esan zieten: "Eman karitatea". Beraz, emakume batek eskumuturreko eta lepokoa eman zizkion.