Imam Ahmad : 2358
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْعَبْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ حَدَّثَ أَنَّهُ بَاتَ عِنْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَخَرَجَ فَنَظَرَ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ الَّتِي فِي آلِ عِمْرَانَ { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ حَتَّى بَلَغَ سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ اضْطَجَعَ ثُمَّ رَجَعَ أَيْضًا فَنَظَرَ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ ثُمَّ رَجَعَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ اضْطَجَعَ ثُمَّ رَجَعَ أَيْضًا فَنَظَرَ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ ثُمَّ رَجَعَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
Esan digu [Abu Nu'aim Al Fadhl bin Dukain] esan digu [Isma'il bin Muslim Al 'Abdi] esan du; Esan digu [Abu Al Mutawakkil] [Ibn Abbasek] kontatu duela; gau batean Nabiyullah shallallahu 'alaihi wasallam-en etxean egon zen, gero gau hartan Nabiyullah shallallahu 'alaihi wasallam esnatu eta irten eta zerura begiratu zuen, orduan irakurri zuen Ali Imranen gutunean jasotako bertso hau: -Izan ere, zeruaren eta lurraren sorreran, gaua eta lurraren txandakatzean, eta, beraz, babestu arte. gu infernuko oinazetik. - Gero etxera itzuli zen, gero bersiwak eta abluzioa egin zuen, gero otoitza egin zuen, gero berriro etzan zen, gero itzuli zen - jaiki eta atera zen - gero zerura begiratu, gero bertsoa irakurri eta itzuli zen, gero siwak egin eta abluzioa egin zuen, gero otoitza egin zuen, gero berriro etzan zen. Itzuli zen - jaiki eta atera zen - berriro zerura begiratu eta bertsoa irakurri zuen. Gero itzuli – etxera – gero siwak egin eta abluzioa egin, gero otoitza’.