Imam Ahmad : 2284
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ قَابُوسَ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَانِ حَاجَتُهُمَا وَاحِدَةٌ فَتَكَلَّمَ أَحَدُهُمَا فَوَجَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِيهِ إِخْلَافًا فَقَالَ لَهُ أَلَا تَسْتَاكُ فَقَالَ إِنِّي لَأَفْعَلُ وَلَكِنِّي لَمْ أَطْعَمْ طَعَامًا مُنْذُ ثَلَاثٍ فَأَمَرَ بِهِ رَجُلًا فَآوَاهُ وَقَضَى لَهُ حَاجَتَهُ
Esan zigun [Hasanek] [Zuhair] [Qabus] [bere aitak] [Ibn Abbas] kontatu zigula, esan zuen; Bi gizon sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ezagutu zuten asmo berarekin. Orduan haietako batek hitz egin zuen, eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak usain desatsegin bat usaindu zuen bere ahotik, eta galdetu zion: 'Inoiz ez al duzu siwakrik izan?' Gizonak erantzun zuen; 'Benetan beti egiten dut, baina hiru egun daramat ezer jan gabe'. Orduan norbaiti esan zion zaintzeko eta bere beharrak betetzeko.