Imam Ahmad : 2267

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أُصِيبَ إِخْوَانُكُمْ بِأُحُدٍ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَرْوَاحَهُمْ فِي أَجْوَافِ طَيْرٍ خُضْرٍ تَرِدُ أَنْهَارَ الْجَنَّةِ تَأْكُلُ مِنْ ثِمَارِهَا وَتَأْوِي إِلَى قَنَادِيلَ مِنْ ذَهَبٍ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ فَلَمَّا وَجَدُوا طِيبَ مَشْرَبِهِمْ وَمَأْكَلِهِمْ وَحُسْنَ مُنْقَلَبِهِمْ قَالُوا يَا لَيْتَ إِخْوَانَنَا يَعْلَمُونَ بِمَا صَنَعَ اللَّهُ لَنَا لِئَلَّا يَزْهَدُوا فِي الْجِهَادِ وَلَا يَنْكُلُوا عَنْ الْحَرْبِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أُبَلِّغُهُمْ عَنْكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ عَلَى رَسُولِهِ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ } حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Ба мо гуфт, ки [Яъқуб] ба мо [падарам] аз [Ибни Исҳоқ] хабар додааст, ба ман [Исмоил ибни Умайя ибни Амру ибни Саъид] аз [Абиаз Зубайри Маккӣ] аз [Ибни Аббос] хабар додааст, гуфт; Расули Худо (с) фармуданд: «Вақте ки асҳоби шумо дар ҷанги Уҳуд фавтиданд, Худои азза ва ҷалла ҷони онҳоро дар ковоки паррандаҳои сабз, ки дар дарёҳои биҳишт парвоз мекарданд, аз меваҳои онҳо бихӯранд ва дар зери сояи Арш ба чароғҳои тиллоӣ бармегарданд. Чун таъому нӯшокиҳои болаззат ва ҷои зисти хубе ёфтанд, гуфтанд: «Агар бародарони мо медонистанд, ки Худо барои мо чӣ кардааст, аз ҷиҳод даст намекашиданд ва дар ҷанг тарсончак намешуданд». Пас, Аллоҳ азза ва ҷалла фармуд: «Ман суханони туро ба онҳо мерасонам». Сипас Худованд азза ва ҷалла ин оятҳоро ба паёмбараш нозил кард: -Мапинпиндор онон, ки дар роҳи Худо афтодаанд, мурдаанд; Дарвоқеъ бо дарёфти ризқ дар канори Парвардигорашон зиндагӣ мекунанд. - Ба мо [Усмон ибни Абӯсайба] [Абдуллоҳ ибни Идрис] аз [Муҳаммад ибни Исҳоқ] аз [Исмоил ибни Умайя] аз [Абуаз Зубайр] аз [Саъид ибни Ҷубайр] аз [Ибни Аббос] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) нақл кардааст.