Imam Ahmad : 2260

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ نُوَيْفِعٍ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بَعَثَتْ بَنُو سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ ضِمَامَ بْنَ ثَعْلَبَةَ وَافِدًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ وَأَنَاخَ بَعِيرَهُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فِي أَصْحَابِهِ وَكَانَ ضِمَامٌ رَجُلًا جَلْدًا أَشْعَرَ ذَا غَدِيرَتَيْنِ فَأَقْبَلَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِنِّي سَائِلُكَ وَمُغَلِّظٌ فِي الْمَسْأَلَةِ فَلَا تَجِدَنَّ فِي نَفْسِكَ قَالَ لَا أَجِدُ فِي نَفْسِي فَسَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ قَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَهَكَ وَإِلَهَ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهَ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ بَعَثَكَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَقَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَهَكَ وَإِلَهَ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهَ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْمُرَنَا أَنْ نَعْبُدَهُ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَأَنْ نَخْلَعَ هَذِهِ الْأَنْدَادَ الَّتِي كَانَتْ آبَاؤُنَا يَعْبُدُونَ مَعَهُ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَهَكَ وَإِلَهَ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهَ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نُصَلِّيَ هَذِهِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ ثُمَّ جَعَلَ يَذْكُرُ فَرَائِضَ الْإِسْلَامِ فَرِيضَةً فَرِيضَةً الزَّكَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْحَجَّ وَشَرَائِعَ الْإِسْلَامِ كُلَّهَا يُنَاشِدُهُ عِنْدَ كُلِّ فَرِيضَةٍ كَمَا يُنَاشِدُهُ فِي الَّتِي قَبْلَهَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ قَالَ فَإِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ سَيِّدَنَا مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَسَأُؤَدِّي هَذِهِ الْفَرَائِضَ وَأَجْتَنِبُ مَا نَهَيْتَنِي عَنْهُ ثُمَّ لَا أَزِيدُ وَلَا أَنْقُصُ قَالَ ثُمَّ انْصَرَفَ رَاجِعًا إِلَى بَعِيرِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ وَلَّى إِنْ يَصْدُقْ ذُو الْعَقِيصَتَيْنِ يَدْخُلْ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَتَى إِلَى بَعِيرِهِ فَأَطْلَقَ عِقَالَهُ ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَكَانَ أَوَّلَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ أَنْ قَالَ بِئْسَتِ اللَّاتُ وَالْعُزَّى قَالُوا مَهْ يَا ضِمَامُ اتَّقِ الْبَرَصَ وَالْجُذَامَ اتَّقِ الْجُنُونَ قَالَ وَيْلَكُمْ إِنَّهُمَا وَاللَّهِ لَا يَضُرَّانِ وَلَا يَنْفَعَانِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ بَعَثَ رَسُولًا وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ كِتَابًا اسْتَنْقَذَكُمْ بِهِ مِمَّا كُنْتُمْ فِيهِ وَإِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ مِنْ عِنْدِهِ بِمَا أَمَرَكُمْ بِهِ وَنَهَاكُمْ عَنْهُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْسَى مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَفِي حَاضِرِهِ رَجُلٌ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَّا مُسْلِمًا قَالَ يَقُولُ ابْنُ عَبَّاسٍ فَمَا سَمِعْنَا بِوَافِدِ قَوْمٍ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ ضِمَامِ بْنِ ثَعْلَبَةَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ نُوَيْفِعٍ مَوْلَى آلِ الزُّبَيْرِ فَذَكَرَهُ مُخْتَصَرًا

Ibinalita sa amin [si Ya'qub] na ibinalita sa amin [ang aking ama] mula kay [Muhammad bin Ishaq] na ibinalita sa akin [si Muhammad bin Al Walid bin Nuwaifi'] mula kay [Kuraib] na alipin ni Abdullah bin Abbas, mula kay [Abdullah bin Abbas], sinabi niya; Isinugo ng Bani Sa'd bin Bakar si Dlimam bin Tsa'labah bilang mensahero sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay lumapit siya sa kanya. Pinatakbo niya ang kanyang kamelyo sa pintuan ng moske at itinali ito, pagkatapos ay pumasok siya sa moske, habang ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nakaupo kasama ang kanyang mga kasama. Si Dlimam ay isang lalaking may makapal na buhok na may dalawang tirintas. Lumapit siya hanggang sa tumayo sa harap ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at sa kanyang mga kasama, pagkatapos ay nagsabi; "Sino sa inyo ang anak ni Abdul Muthtalib?" Sumagot ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Ako ang anak ni Abdul Muthtalib." Muli niyang sinabi; "Muhammad." Sumagot siya: "Oo." Muli niyang sinabi; "O Anak ni Abdul Muththalib! Tatanungin kita, at seryoso ako sa pagtatanong, kaya huwag kang masaktan." Sumagot siya, "Hindi ako masasaktan, pakiusap magtanong ka kung ano ang gusto mo." Muli niyang sinabi; "Pinatototohanan kita kay Allah, ang iyong Panginoon, ang Panginoon ng mga nauna sa iyo at ang Panginoon ng sinuman pagkatapos mo. Totoo ba na isinugo ka ni Allah sa amin bilang isang apostol?" Sumagot siya: "Allahumma, oo." Muli niyang sinabi; "Pinatototohanan kita kay Allah, ang iyong Panginoon, ang Panginoon ng mga nauna sa iyo at ang Panginoon ng sinuman pagkatapos mo. Inutusan ka ba ni Allah na utusan mo kaming sambahin Siya lamang, huwag mag-atambal ng anuman sa Kanya at talikuran natin ang mga katambal na sinasamba ng ating mga ninuno?" Sumagot siya: "Allahumma, oo." Muli niyang sinabi; "Pinatototohanan kita kay Allah, ang iyong Panginoon, ang Panginoon ng mga nauna sa iyo at ang Panginoon ng sinuman pagkatapos mo. Inutusan ka ba ni Allah na isagawa namin ang limang panalangin na ito?" Sumagot siya: "Allahumma, oo." Pagkatapos ay isa-isa niyang tinanong ang tungkol sa mga obligasyong Islamiko, katulad ng zakat, pag-aayuno, hajj at lahat ng Islamikong shari'ah, nagpatotoo siya kay Allah sa bawat isa sa mga obligasyong ito gaya ng dati, hanggang matapos ang kanyang mga tanong ay sinabi niya; "Tunay na pinatototohanan ko na walang tunay na diyos maliban kay Allah at pinatototohanan ko na si Muhammad ay sugo ni Allah. Tutuparin ko ang mga obligasyong ito at lalayo sa mga ipinagbabawal. Pagkatapos ay hindi ako magdadagdag o magbabawas." Sabi ni Ibn Abbas; Pagkatapos nito ay humarap siya sa kanyang kamelyo, pagkatapos niyang tumayo, sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Kung ang dalawang tirintas ay totoo, tiyak na papasok siya sa langit." Sabi ni Ibn Abbas; Pagkatapos ay lumapit ang lalaki sa kanyang kamelyo, kinalag ito, pagkatapos ay umalis siya hanggang sa makarating siya sa kanyang mga tao, at nagtipon sila sa paligid niya. Ang unang sinabi niya ay; "Sumpain mo sina Latta at Uzza!" Sabi ng kanyang mga tao; "Huss Dlimam! Mag-ingat kayo sa hairpiece at sa tuod! Mag-ingat kayo sa baliw!" Sabi ni Dlimam; "Kawawa ka! Sumpa man kay Allah, tunay ngang ang dalawang bagay na ito ay hindi maaaring magdulot ng pinsala o benepisyo. Tunay ngang si Allah 'azza wajalla ay nagpadala ng isang sugo at nagpadala ng isang aklat sa kanya upang iligtas ka mula sa kung ano ang iyong kinalalagyan. At tunay ngang ako'y nagpatotoo na walang tunay na diyos maliban kay Allah, walang katambal para sa Kanya, at si Muhammad ay Kanyang lingkod at Kanyang sugo. Tunay ngang ako'y naparito sa iyo mula sa kanyang tagiliran dala ang mga bagay na iniutos sa iyo at ang mga bagay na ipinagbabawal sa iyo." Nagpatuloy si Ibn Abbas; "Sumpa man kay Allah, mula sa araw na iyon, walang sinuman ang lumapit sa kanya, lalaki man o babae, maliban na lamang kung siya ay yumakap sa Islam." Susunod na sinabi ni Ibn Abbas; "Minsan ay nakarinig kami ng isang sugo mula sa isang taong mas mahalaga kaysa kay Dlimam bin Tsa'labah."