Imam Ahmad : 2248

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَدَّ ابْنَتَهُ زَيْنَبَ عَلَى أَبِي الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ وَكَانَ إِسْلَامُهَا قَبْلَ إِسْلَامِهِ بِسِتِّ سِنِينَ عَلَى النِّكَاحِ الْأَوَّلِ وَلَمْ يُحْدِثْ شَهَادَةً وَلَا صَدَاقًا

É ɖɔ nú mǐ [Ya’qub] ɖɔ nú mǐ [tɔ́ ce] sín [Ibn Ishaq] ɖɔ; é ɖɔ nú mì [Dawudu bin Al Hucain] sín [Ikrimah] sín [Ibn Abbas] gɔ́n; É ɖò mɔ̌ có, è hɛn ɔ, è na ɖɔ ɖɔ è hɛn ɔ, è na lɛ́vɔ sɔ́ vǐ nyɔnu tɔn e nyí Zainab é jó nú Abu Al ‘Ash bin Ar Rabi’. Zainab sín sinsɛn-núkplɔnmɛ ɔ, xwè ayizɛ́n jɛ nukɔn nú Abu Al ‘Ash sín sinsɛn-núkplɔnmɛ ɔ. -Alɔwliwli nukɔntɔn ɔ jí wɛ é jinjɔn, bɔ é sɔ́ kúnnuɖenú ɔ kpo akwɛ e è na mɛ é kpo vɔ́ blóɖó ǎ’.