Ihlal
Imam Ahmad : 2240
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Sinabi niya sa amin [si Ya'qub] ay nagsabi sa amin [ang aking ama] mula kay [Ibn Ishaq] ay nagsabi sa amin [si Khushaif bin Abdurrahman Al Jazari] mula kay [Sa'id bin Jubair] na nagsabi; Sinabi ko kay [Ibn Abbas]; "O Ibn Abbas, tunay na nakakagulat na ang pagtatalo sa pagitan ng mga kasamahan ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tungkol sa ihlal ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam (pagsisimula ng ihram nang may intensyon) nang kinakailangan niya ito." Sinabi niya; "Katotohanan, ako ang taong higit na nakakaalam tungkol dito. Sa katunayan, ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagkaroon lamang ng isang Hajj, at mula roon ay magkaiba sila. Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagsagawa ng Hajj, nang siya ay nagdasal ng dalawang rak'ah sa kanyang moske sa Dzulhulaifah, ginawa niya itong obligado sa kanyang pagtitipon, sa sandaling matapos niya ang pagsasagawa ng dalawang rak'ah ay nagbigay siya ng halal para sa Hajj. Ito ay narinig ng mga tao nang direkta mula sa kanya at naalala nila iyon mula sa kanya, pagkatapos ay sumakay siya (sa kanyang sakayan). Pagkatapos umalis ng kanyang kamelyo, mayroon siyang intensyon, at ito ay alam ng ilang tao, ito ay dahil unti-unting dumarating ang mga tao, kaya narinig nila siyang may intensyon nang umalis ang kanyang kamelyo, kaya sinabi nila: "Katotohanan, ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay may intensyon nang umalis ang kanyang kamelyo." wasallam naglalakad, at nang siya ay nakahanay sa baida` ay mayroon siyang intensyon (intensyon) at ito ay alam ng ilang tao. Pagkatapos ay sinabi nila; "Katotohanan, ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay may intensyon nang ang kanyang kamelyo ay nakahanay sa Baida." Sumpa man kay Allah, sa katunayan ay ginawa niya itong obligado sa lugar ng pagdarasal, at siya ay ihlal (intensyon) kapag umalis ang kanyang kamelyo, siya rin ay ihlal (intensyon) kapag naabot nito ang antas ng Baida`." Sinumang sumunod sa mga salita ni Abdullah bin Abbas ay magkakaroon ng ihlal (intensyon) sa lugar ng pagdarasal sa sandaling matapos niya ang pagsasagawa ng kanyang dalawang rak'ah.