Imam Bukhari : 5223

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَاصِمٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ ابْنَةً لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَهُوَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَعْدٌ وَأُبَيٌّ نَحْسِبُ أَنَّ ابْنَتِي قَدْ حُضِرَتْ فَاشْهَدْنَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَحْتَسِبْ وَلْتَصْبِرْ فَأَرْسَلَتْ تُقْسِمُ عَلَيْهِ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْنَا فَرُفِعَ الصَّبِيُّ فِي حَجْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَفْسُهُ جُئِّثُ فَفَاضَتْ عَيْنَا النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَذِهِ رَحْمَةٌ وَضَعَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادِهِ وَلَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ إِلَّا الرُّحَمَاءَ

Mae wedi dweud wrthym [Hajjaj bin Minhal] ei fod wedi dweud wrthym [Syu'bah] meddai; mae wedi fy hysbysu ['Ashim] meddai; Clywais fod [Abu Uthman] gan [Usamah bin Zaid] radliallahu 'anhuma, merch y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi anfon negesydd at y Proffwyd a oedd ar y pryd yn Usamah, Sa'd ac Ubbay, ynghyd â'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, - fel rwy'n cofio - fe gyfleodd y negesydd neges a oedd yn cynnwys; 'Mae fy mab ar fin marw, felly dewch os gwelwch yn dda, broffwyd! Fodd bynnag, nid oedd gan y Proffwyd amser i ddod - a dim ond wrth gyfleu'r neges y gwnaeth ei anfon; 'Cyfarchwch ef a dywedwch; 'I Allah mae popeth y mae'n ei gymryd a phopeth y mae'n ei roi yn perthyn, ac mae gan bopeth derfyn amser penodol gydag Ef, felly gadewch iddo obeithio am wobr a bod yn amyneddgar'. -Gan deimlo'n anfodlon-, anfonodd merch y proffwyd negesydd am yr ail dro wrth ei felltithio -er mwyn perswadio'r proffwyd-. Symudodd y proffwyd yn sydyn a safai ni i fyny. -Pan gyrhaeddodd-, gosodwyd ŵyr y Proffwyd yng nglin y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam tra roedd eisoes yn brin o anadl oherwydd mai dim ond gweddillion ei fywyd oedd ganddo ar ôl. Llenwyd llygaid y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam â dagrau, felly gofynnodd Sa'd; 'Pam wyt ti'n crio, O Negesydd Allah?' Atebodd: 'Mae hwn yn arwydd o'r hoffter y mae Allah yn ei roi yng nghalon y gwas yn ôl Ei ewyllys, ac ni fydd Allah yn rhoi hoffter ar Ei weision ac eithrio'r rhai sydd â thosturi'.