Imam Ahmad : 2181
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَرْتُ أَنَا وَغُلَامٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ عَلَى حِمَارٍ وَتَرَكْنَاهُ يَأْكُلُ مِنْ بَقْلٍ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْصَرِفْ وَجَاءَتْ جَارِيَتَانِ تَشْتَدَّانِ حَتَّى أَخَذَتَا بِرُكْبَتَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْصَرِفْ
Esan digu ['Affan] [Syu'bah] ['Amru bin Murrah] [Yahya bin Al Jazzar]-etik [Ibn Abbasek] esan duena; 'Ni eta Banu Hashim-eko haur bat asto gainean ibiltzen ginen, orduan belarra jaten utzi genien sallallaahu 'alaihi wasallam Allahren Mezulariaren aurrean - otoizten ari zen -, baina ez zuen buelta eman. Eta bi neska lasterka etorri ziren eta Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadila) belaunikoetara heldu ziren, baina ez zuen buelta eman.