Imam Ahmad : 2108
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ ارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ وَلَحِقَ بِالْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَبَعَثَ بِهَا قَوْمُهُ فَرَجَعَ تَائِبًا فَقَبِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ مِنْهُ وَخَلَّى عَنْهُ
Esan digu [Ali bin 'Ashim] [Dawud bin Abu Hind] [Ikrimah] [Ibn Abbas]-etik; Ansarren norbaitek Islametik apostatu eta Mushrikekin bildu zela. Beraz, Allahk bertsoa agerian utzi zuen: -Nola erakutsiko dion Allahk sinistu ondoren sinisten ez duen herriari.- bertsoaren amaiera arte. Beraz, bere jendeak bertso hau helarazi zion, beraz, damutzera itzuli zen eta sallallaahu 'alaihi Profeta onartu zuen eta askatu zuen.