Imam Ahmad : 2106

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ قَالَ دَاوُدُ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ نَاسٌ مِنْ الْأَسْرَى يَوْمَ بَدْرٍ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ فِدَاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِدَاءَهُمْ أَنْ يُعَلِّمُوا أَوْلَادَ الْأَنْصَارِ الْكِتَابَةَ قَالَ فَجَاءَ يَوْمًا غُلَامٌ يَبْكِي إِلَى أَبِيهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ ضَرَبَنِي مُعَلِّمِي قَالَ الْخَبِيثُ يَطْلُبُ بِذَحْلِ بَدْرٍ وَاللَّهِ لَا تَأْتِيهِ أَبَدًا

Naisalaysay sa amin [Ali bin 'Ashim] na nagsabi; Sinabi [ni Dawud] na isinaysay niya sa amin [Ikrimah] mula kay [Ibn Abbas], aniya; "Kung ang isang bilanggo sa Labanan sa Badr ay hindi kayang tubusin ang kanyang sarili, ang Sugo ng Allah (s.a.w.) ay nagbayad ng kanilang pantubos upang turuan ang mga anak ng Ansar na sumulat." Aniya; Noong araw na iyon, isang batang umiiyak ang lumapit sa kanyang ama, kaya't nagtanong ang kanyang ama; "Anong nangyari sa iyo?" Sumagot siya; "Sinampal ako ng aking guro." Sinabi ng ama; "Masama iyon. Humingi siya (gumanti) ng kabayaran sa digmaan sa Badr. Alang-alang kay Allah, huwag ka nang bumalik sa kanya muli."