Imam Ahmad : 2067
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ بَكْرِ بْنِ خُنَيْسٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ حَاصَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الطَّائِفِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ عَبْدَانِ فَأَعْتَقَهُمَا أَحَدُهُمَا أَبُو بَكْرَةَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْتِقُ الْعَبِيدَ إِذَا خَرَجُوا إِلَيْهِ
Esan digu [Abdul Quddus bin Bakr bin Khunais] Esan digu [Al Hajjaj] [Al Hakam] [Miqsam] [Ibn 'Abbas]-tik [Ibn 'Abbas]-tik; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam behin Ta'if-eko jendea inguratu zuen, gero bi esklabo atera zitzaizkion, gero biak askatu zituen, horietako bat Abu Bakrah zen. Sallallaahu Profeta 'alaihi wasallam' ohitura esklaboak askatzea zen berarengana ateratzen zirenean.