Imam Ahmad : 2051
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ قَالَ تَمَتَّعْتُ فَنَهَانِي نَاسٌ عَنْ ذَلِكَ فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَمَرَنِي بِهَا قَالَ ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى الْبَيْتِ فَنِمْتُ فَأَتَانِي آتٍ فِي مَنَامِي فَقَالَ عُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ وَحَجٌّ مَبْرُورٌ قَالَ فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي رَأَيْتُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ فِي الْهَدْيِ جَزُورٌ أَوْ بَقَرَةٌ أَوْ شَاةٌ أَوْ شِرْكٌ فِي دَمٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ مَا أَسْنَدَ شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ إِلَّا وَاحِدًا وَأَبُو جَمْرَةَ أَوْثَقُ مِنْ أَبِي حَمْزَةَ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] eta [Hajjaj], biek esan dute; esan digu [Syu'bah] esan; [Abu Hamzah Adl Dluba'i] esaten entzun nuen; Behin tamattu' Hajj-a egin nuen, baina jendeak debekatu zidan egitea, beraz [Ibn 'Abbas]-era joan nintzen eta horri buruz galdetu nion, beraz, egiteko esan zidan. Gero etxera itzuli eta lo egin nuen. Nire ametsetan norbait etorri zitzaidan, esan zuen pertsona horrek; 'Umrah onartzen da eta Hajj oparoa da'. Beraz, Ibn 'Abbasengana joan eta nire ametsa kontatu nion. Eta oihu egin zuen; 'Allahu Akbar, Allahu Akbar, hori da Abu Al Qasim sallallaahu 'alaihi wasallam sunnah, eta behin esan zuen hildako animaliei buruz: 'Gamelu, behi, ahuntz edo -hainbat pertsona hiltzen- hildako animalia moduan. Abdullahek esan zuen; 'Syu'bah-ek ez zuen sanad hartu Abu Jamrah-etik hadith hau izan ezik, eta Abu Jamrah Abu Hamzah baino tsiqah gehiago zen.