Imam Ahmad : 2048

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَابِرٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا احْتَجَمَ احْتَجَمَ فِي الْأَخْدَعَيْنِ قَالَ فَدَعَا غُلَامًا لِبَنِي بَيَاضَةَ فَحَجَمَهُ وَأَعْطَى الْحَجَّامَ أَجْرَهُ مُدًّا وَنِصْفًا قَالَ وَكَلَّمَ مَوَالِيَهُ فَحَطُّوا عَنْهُ نِصْفَ مُدٍّ وَكَانَ عَلَيْهِ مُدَّانِ

Al à contât [Mohammed bin Ja’far] Al à contât [Syu’bah] di [Jabir] di [Ash Sha’bi] di [Ibn ‘Abbas]; che se il Rasulullah al cope, al cope lis dôs vîns sul flanc dal cuel. Lui -Ibn ‘Abbas- al disè; ‘Al clamà un sclâf che al apartignive ae Bani Bayadlah, daspò - il sclâf - lu cjapà in cope e al paià al copôr un pantan e mieç’. Lui -Ibn ‘Abbas- al disè; “Il sclâf al fevelà cui siei parons cussì che a ridusevin il so stipendi di mieç pantan, ancje se prime al veve cjapât doi pantan”.