Imam Ahmad : 1964

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُنْبَذُ لَهُ لَيْلَةَ الْخَمِيسِ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَيَوْمَ الْجُمُعَةِ قَالَ وَأُرَاهُ قَالَ وَيَوْمَ السَّبْتِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْعَصْرِ فَإِنْ بَقِيَ مِنْهُ شَيْءٌ سَقَاهُ الْخَدَمَ أَوْ أَمَرَ بِهِ فَأُهْرِيقَ

আমাক কোৱা হৈছে যে [ৱাকি’] আমাক [ছিউবাহ] [ইয়াহ্যা বিন উবাইদ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে, যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বৃহস্পতিবাৰে নিশা নাবিজ - কিম্বন খেজুৰৰ ৰস - বনাইছিল আৰু বৃহস্পতিবাৰ আৰু শুকুৰবাৰে পান কৰিছিল। -কথক- ক'লে; আৰু মই ধৰি লৈছোঁ যে তেওঁ কৈছিল; "আৰু শনিবাৰে যদি আশ্বৰৰ সময় হয় তাৰ পৰা কিবা বাকী থাকে তেন্তে তেওঁ নিজৰ চাকৰক দিব বা পেলাবলৈ নিৰ্দেশ দিব।"