Imam Ahmad : 1882

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ وَرِدْفُهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَجَالَتْ بِهِ النَّاقَةُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ لَا يُجَاوِزَانِ رَأْسَهُ فَسَارَ عَلَى هِينَتِهِ حَتَّى أَتَى جَمْعًا ثُمَّ أَفَاضَ الْغَدَ وَرِدْفُهُ الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ فَمَا زَالَ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ

Isinalaysay sa amin [si Yahya bin Sa'id] mula kay [Abdul Malik] ay isinalaysay sa amin ['Atho`] mula kay [Ibn Abbas] na nagsabi; Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay umalis sa Arafah dala si Usamah bin Zaid sa likuran niya. Ang kamelyo (na kanyang sinasakyan) ay umikot habang itinataas niya ang kanyang mga braso nang hindi umaabot sa itaas ng kanyang ulo. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang naglakad hanggang sa makarating siya sa Muzdalifah. Kinabukasan ay umalis siya kasama si Al Fadhl bin Abbas sa kanyang likod. Ipinagpatuloy niya ang pagsasagawa ng talbiyah hanggang sa isagawa niya ang paglalakbay sa Aqabah.