Imam Ahmad : 1856
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنِ ابْنِ حُدَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ وُلِدَتْ لَهُ ابْنَةٌ فَلَمْ يَئِدْهَا وَلَمْ يُهِنْهَا وَلَمْ يُؤْثِرْ وَلَدَهُ عَلَيْهَا يَعْنِي الذَّكَرَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ بِهَا الْجَنَّةَ
Esan digute [Abu Mu'awiyah] [Abu Malik Al Asyja'i] [Ibn Hudair] [Ibn Abbas]-etik esana; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Alaba bat bedeinkatua duenak, eta bizirik lurperatzen ez duenak, ez du alferrik galtzen, ezta seme-alaben artean bereizten ere, seme-alabak alegia, Allahk ziur asko onartuko du zerura".