Imam Ahmad : 1847
حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ قَابُوسَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ ثُمَّ أُمِرَ بِالْهِجْرَةِ وَأُنْزِلَ عَلَيْهِ { وَقُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِيرًا }
Esan digu [Jarir] [Qabus] [bere aita] [Ibn Abbas]etik; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Mekan bizi zen, gero emigratzeko agindua eman zioten, eta bertsoa agertu zitzaion: -Eta esan: "Ene Jauna, sar nazazu sarrera-leku egokian eta atera nazazu irteera-leku egokira eta eman iezadazu zure alde lagungarri bat".