Imam Ahmad : 1813
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَ فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا فَقَامَ فَصَنَعَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَمَا صَنَعَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ فَصَلَّى فَحَوَّلَهُ فَجَعَلَهُ عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى نَفَخَ فَأَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Esan digu [Sufyan] ['Amru] [Kuraib] [Ibn Abbas]-etik; 'Nire izeko Maimunah-en etxean nengoen gau hartan sallallaahu 'alaihi wasallam profeta bere ondoan zegoenean, abluzioa laburki egin zuen eta zutitu zen. Ibn Abbasek egin zuena jarraitu zuen, harengana etorri zen, zutik jarri eta otoitz egin zuen, gero bere eskuinera eraman zuen, eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin otoitz egin zuen. Orduan etzan zen, bere arnas hotsa entzun zezan. Muezinak otoitzerako deia egin zuenean otoitz egitera jaiki zen berriro abluzioak egin gabe'.