Imam Ahmad : 1764
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً رَكِبَتْ الْبَحْرَ فَنَذَرَتْ إِنْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْجَاهَا أَنْ تَصُومَ شَهْرًا فَأَنْجَاهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَلَمْ تَصُمْ حَتَّى مَاتَتْ فَجَاءَتْ قَرَابَةٌ لَهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ صُومِي
Esan digute [Husyaim] [Abu Bisyr] [Sa'id bin Jubair] [Ibn Abbas]tik [Ibn Abbas] emakume bat nabigatzera joan zela, eta zin egin zuen Allah Tabaraka Wa Ta'ala salbatu bazuen - lehorrera iritsi arte - orduan barau egingo zuela hilabete osoa. Orduan Allah Azza Wa Jallak salbatu zuen, baina ez zuen baraurik egin hil arte. Beraz, bere senideetako batek sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ezagutu zuen eta horri buruz esan zion. Esan zuen; — Azkar berarentzat!