Imam Ahmad : 1747

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا خَالِدٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا خُيِّرَتْ بَرِيرَةُ رَأَيْتُ زَوْجَهَا يَتْبَعُهَا فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ وَدُمُوعُهُ تَسِيلُ عَلَى لِحْيَتِهِ فَكُلِّمَ الْعَبَّاسُ لِيُكَلِّمَ فِيهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبَرِيرَةَ إِنَّهُ زَوْجُكِ فَقَالَتْ تَأْمُرُنِي بِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّمَا أَنَا شَافِعٌ قَالَ فَخَيَّرَهَا فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَكَانَ عَبْدًا لِآلِ الْمُغِيرَةِ يُقَالُ لَهُ مُغِيثٌ

আমাক কৈছে [হুছাইমে] আমাক [খালিদ বিন ইক্ৰিমাহ] [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে; যেতিয়া বাৰিৰাক বাছি ল’বলৈ কোৱা হ’ল, তেতিয়া মই দেখিলোঁ যে তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁৰ পিছে পিছে মদিনাৰ ৰাজপথত তেওঁৰ দাড়িৰ পৰা চকুলো বৈ আহিছে, তাৰ পিছত তেওঁ আব্বাছক ক’লে যে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত কথা পাতিব আৰু তেওঁক বুজাওক। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বাৰিৰাক ক’লে; 'তেওঁ তোমাৰ স্বামী'। বাৰিৰাই ক’লে; 'আপুনি মোক গ্ৰহণ কৰিবলৈ কৈছিল হে আল্লাহৰ ৰাছুল?' তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মই কেৱল এজন সহায়কাৰী’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বাৰিৰাক বাছি ল’বলৈ কৈছিল, কিন্তু বাৰিৰাহে নিজকে বাছি লৈছিল -স্বামীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি নাযাবলৈ-। বৰিৰাৰ স্বামী মুগীতছ নামৰ আল মুগিৰা পৰিয়ালৰ দাস আছিল।