Imam Ahmad : 1701
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ زَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبَّاسًا فِي بَادِيَةٍ لَنَا وَلَنَا كُلَيْبَةٌ وَحِمَارَةٌ تَرْعَى فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ وَهُمَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمْ تُؤَخَّرَا وَلَمْ تُزْجَرَا
Esan digute [Hajjaj] esan; [Ibn Juraij] esan zuen; jakinarazi dit [Muhammad bin Umar bin Ali] [Abbas bin 'Ubaidullah bin Abbas] [Al Fadhl bin Abbas]-ekoa; Sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta Abbas bisitatu zuen gure herrian zegoen bitartean. Txakur bat eta asto bat belarra jaten genituen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak arratsaldeko otoitza egin zuen bi animaliak aurrean zeuden bitartean, eta bietako bat ez zen kendu, ezta urrundu ere.