Imam Ahmad : 1681

حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ دَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنَخْرُجُ فَنَرَى قُرَيْشًا تَحَدَّثُ فَإِذَا رَأَوْنَا سَكَتُوا فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَرَّ عِرْقٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَا يَدْخُلُ قَلْبَ امْرِئٍ إِيمَانٌ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ وَلِقَرَابَتِي

اسان کي [جرير بن عبدالحميد، ابو عبدالله] [يزيد بن ابو زياد] [عبدالله بن الحارث] [عبدالله بن ربيعة] کان ٻڌايو ويو آهي ته: عباس رسول الله ﷺ سان مليو ۽ چيو: 'اسين ٻاهر نڪتاسين ته اسان قريش وارن کي ڳالهيون ڪندي ڏٺو، جڏهن انهن اسان کي ڏٺو ته خاموش ٿي ويا'. پوءِ رسول الله ﷺ ناراض ٿيا ۽ انهن جي اکين مان پسينو وهي آيو ۽ پوءِ فرمايائون: 'الله جو قسم، ايمان ڪنهن به شخص جي دل ۾ داخل نه ٿيندو جيستائين هو توهان سان الله جي ڪري ۽ توهان جي منهنجي رشتي جي ڪري محبت نه ڪري.'