Imam Ahmad : 1667
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي مِسْعَرٌ عَنْ شَيْخٍ مِنْ فَهْمٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَجَعَلَ الْقَوْمُ يُلَقُّونَهُ اللَّحْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَطْيَبَ اللَّحْمِ لَحْمُ الظَّهْرِ
Esan digu [Waki'] Fahm-ko jendearen [Mis'ar] kontatu didala, esan zuen; [Abdullah bin Ja'far] entzun nuen esaten; Izan ere, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ikusi nuen azken gauza izan zen, esku batean data batzuk zeudela eta bestean pepino moduko bat zegoela, bat jaten ari zen, eta besteari hozka egiten. Esan zuen: "Izan ere, ahuntz haragi onena atzeko aldea da".