Imam Ahmad : 1622

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ أَتَى الْحَارِثُ بْنُ خَزَمَةَ بِهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ بَرَاءَةَ { لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ } إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَنْ مَعَكَ عَلَى هَذَا قَالَ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَشْهَدُ لَسَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَعَيْتُهَا وَحَفِظْتُهَا فَقَالَ عُمَرُ وَأَنَا أَشْهَدُ لَسَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَوْ كَانَتْ ثَلَاثَ آيَاتٍ لَجَعَلْتُهَا سُورَةً عَلَى حِدَةٍ فَانْظُرُوا سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ فَضَعُوهَا فِيهَا فَوَضَعْتُهَا فِي آخِرِ بَرَاءَةَ

[علي بن بحر] اسان کي [محمد بن سلمه] کان [محمد بن اسحاق] کان [يحيى بن عباد] کان [پنهنجي پيءُ، عباد بن عبدالله بن زبير] کان بيان ڪيو ته؛ [الحارث بن خزمه] عمر بن الخطاب وٽ سورت البراء جون آخري ٻه آيتون کڻي آيو؛ - بيشڪ، توهان وٽ توهان مان هڪ رسول آيو آهي... - پوءِ عمر پڇيو؛ 'توهان جو هن تي شاهد ڪير آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون کي خبر ناهي، الله جو قسم! پر مان قسم کڻان ٿو ته مون اهو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌو، مون ان کي سمجهيو ۽ ان کي ياد ڪيو'. تنهن ڪري [عمر] چيو؛ 'مان پڻ شاهدي ڏيان ٿو ته مون اهو سڌو سنئون رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌو'. پوءِ هن چيو؛ 'جيڪڏهن آيتن جو تعداد ٽي هجي ها ته مان ان کي هڪ الڳ سورت ٺاهيان ها.' تنهنڪري قرآن مان هڪ اکر ڳوليو - جيڪو ان سان ملندو آهي - ۽ پوءِ انهن ٻنهي کي ان ۾ وجهي ڇڏيو. مون ان کي سورة البراعة جي آخر ۾ پڻ رکيو آهي.