Imam Ahmad : 1615

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ قَاضِي الْمِصْرَيْنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْعُو اللَّهُ بِصَاحِبِ الدَّيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُوقَفَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُقَالُ يَا ابْنَ آدَمَ فِيمَ أَخَذْتَ هَذَا الدَّيْنَ وَفِيمَ ضَيَّعْتَ حُقُوقَ النَّاسِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّي أَخَذْتُهُ فَلَمْ آكُلْ وَلَمْ أَشْرَبْ وَلَمْ أَلْبَسْ وَلَمْ أُضَيِّعْ وَلَكِنْ أَتَى عَلَى يَدَيَّ إِمَّا حَرَقٌ وَإِمَّا سَرَقٌ وَإِمَّا وَضِيعَةٌ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ صَدَقَ عَبْدِي أَنَا أَحَقُّ مَنْ قَضَى عَنْكَ الْيَوْمَ فَيَدْعُو اللَّهُ بِشَيْءٍ فَيَضَعُهُ فِي كِفَّةِ مِيزَانِهِ فَتَرْجَحُ حَسَنَاتُهُ عَلَى سَيِّئَاتِهِ فَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ

اسان کي [عبد الشماد] ٻڌايو آهي [شداقه] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو عمران] مون کي [قيس بن زيد] ٻڌايو آهي [ٻن شهرن جي جج] کان [عبد الرحمن بن ابي بڪر] چيو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'الله قيامت جي ڏينهن قرضدار کي سڏيندو، ۽ ان کي پنهنجي اڳيان بيهاريندو. پوءِ پڇيو: 'اي ابن آدم، توهان جو قرض ڇا لاءِ آهي، ۽ توهان ٻين ماڻهن کي انهن جي حقن کان ڇو محروم ڪيو ٿا؟' نوڪر جواب ڏنو: 'اي منهنجا رب، توهان واقعي ڄاڻو ٿا ته مون اهو ورتو پر مون ان کي نه کاڌو، نه پيتو ۽ نه ئي ان کي استعمال ڪيو، پر جيڪو منهنجي سامهون هو اهو ڪجهه ساڙيو ويو، ڪجهه چوري ڪيو ويو ۽ ڪجهه گم ٿي ويو'. پوءِ الله عزوجل فرمايو: 'منهنجو ٻانهو صحيح آهي، ۽ مان اهو آهيان جنهن کي هن وقت توهان لاءِ ان کي پورو ڪرڻ جو حق آهي'. تنهن ڪري الله عزوجل ڪنهن شيءِ کي - ماڻهن جو قرض- سڏيو. پوءِ هن کيس ترازو تي رکيو، ۽ اهو ظاهر ٿيو ته سندس نيڪيون سندس بڇڙن ڪمن کان ڳريون هيون ۽ هو پنهنجي رحمت جي ڪري جنت ۾ داخل ٿيو.