Imam Ahmad : 1614
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ قَيْسِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ قَاضِي الْمِصْرَيْنِ وَهُوَ شُرَيْحٌ وَالْمِصْرَانِ الْبَصْرَةُ وَالْكُوفَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَدْعُو بِصَاحِبِ الدَّيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقِيمُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي فِيمَ أَذْهَبْتَ مَالَ النَّاسِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدْ عَلِمْتَ أَنِّي لَمْ أُفْسِدْهُ إِنَّمَا ذَهَبَ فِي غَرَقٍ أَوْ حَرَقٍ أَوْ سَرِقَةٍ أَوْ وَضِيعَةٍ فَيَدْعُو اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِشَيْءٍ فَيَضَعُهُ فِي مِيزَانِهِ فَتَرْجَحُ حَسَنَاتُهُ
Kuo talamai kiate kimautolu [Yazid] kuo talamai kiate kimautolu [Shadaqah bin Musa] meia [ʻApu ʻImilani ʻAli Jauni] meia [Qais bin Said] mei [ha fakamaau ʻi ha ongo kolo, ʻa ia ko Basrah mo Kufa] meia [ʻApulamani bin Abu Bakr] naʻá ne pehē; Na'e pehe 'e Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Ko e mo'oni, 'e ui 'e Allah 'azza wajalla 'a e kakai 'oku nau mo'ua 'i he 'aho 'o e Toetu'u, pea fokotu'u kinautolu 'i Hono 'ao. Peá Ne fehuʻi ange: ‘ʻE ʻEku tamaioʻeiki, kuó ke mole ʻi fē ʻa e koloa fakaetangatá? ' Na'e tali 'e he tamaio'eiki; ‘E hoku Rabb, ‘okú ke ‘ilo‘i mo‘oni na‘e ‘ikai te u li‘aki ia. Kaekehe, ‘oku mole ‘a e koloa koe’uhi ko e ngoto, vela, kaiha’a pe mole.’ Pea na'e ui 'e Allah ha me'a - 'a e mo'ua -, Pea na'e 'ai ia 'e Allah ki he me'afua, na'e 'asi mai 'oku mamafa ange 'a e ngaahi ngaue lelei'.