Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

Imam Ahmad : 1583

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ الْمَاجِشُونُ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَوَاقِفٌ يَوْمَ بَدْرٍ فِي الصَّفِّ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بَيْنَ غُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ بَلَغَنِي أَنَّهُ سَبَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُهُ لَمْ يُفَارِقْ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا قَالَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ قَالَ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ لَهُمَا أَلَا تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلَانِ عَنْهُ فَابْتَدَرَاهُ فَاسْتَقْبَلَهُمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ قَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَهُمَا مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ ابْنُ عَفْرَاءَ

Пире [Абу Салама, Юсуф бин Якуб Аль Маджисюн] [Салих бин Ибрагим бин Абдуррахман бин Ауфран] [хӑйӗн ашшӗнчен] [хӑйӗн аслашшӗнчен, Абдуррахман бин Ауфран] каласа пачӗ; Эпӗ Бадр патӗнчи ҫапӑҫу вӑхӑтӗнче ҫарсен ретӗнче тӑраттӑм, сулахаялла та, сылтӑмалла та пӑхрӑм, икӗ ҫамрӑк ансар ачи хушшинче пултӑм иккен. Эпӗ хама иккӗшӗнчен те вӑйлӑрах пек туйрӑм. Сасартӑк иккӗшӗнчен пӗри ​​мана аллипе чӗнсе ыйтрӗ; — Эй, пичче, эсӗ Абу Джахла пӗлетӗн-и? Эпӗ ответлерӗм; — Çапла, мӗн кирлӗ сана, шӑллӑм ывӑлӗ? Вӑл ҫапла хуравларӗ: «Эпӗ ҫакна ӑнланса илтӗм: вӑл Аллахӑн Элчине (Аллахӑн канӑҫлӑхӗпе пиллӗхӗ ун ҫине пултӑр) манӑн чунӑм аллинче тӑракан ҫын ячӗпе кӳрентернӗ, эпӗ ӑна курнӑ пулсан, пирӗнтен пӗри ​​маларах виличчен унран уйрӑлман пулӑттӑм». Унтан ыттисем те ман еннелле сулчӗҫ те ҫавнах ыйтрӗҫ, ҫавӑнпа та эпӗ ҫакӑнтан тӗлӗнтӗм. Нумай та вӑхӑт иртмерӗ, эпӗ Абу Джала куртӑм, вӑл халӑх хушшинче ҫаврӑнкаласа ҫӳретчӗ, ҫавӑнпа эпӗ вӗсене иккӗшне те каласа патӑм; — Курмастӑр-и, эсир иксӗр ыйтнӑ ҫын вӑл? Ҫапла вара вӗсем иккӗшӗ те ун патне чупса пычӗҫ, Абу-Джахл вӗсене иккӗшне те саламларӗ, анчах икӗ ҫамрӑк ӑна иккӗшӗ те вӗлеричченех хӗнерӗҫ. Вара вӗсем иккӗшӗ те пророк патне кайнӑ та ӑна пӗлтернӗ. Вӑл ыйтрӗ: «Кам вӗлернӗ ӑна?» Кашниех хуравларӗ; — Эпӗ ӑна вӗлертӗм. Каллех ыйтрӗ: — Икӗ хӗҫне тасатрӑн-и? Иккӗшӗ те хуравларӗҫ; 'Çук ха'. Унтан Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам икӗ хӗҫ ҫине пӑхса каланӑ: — Иккӗшӗ те ӑна вӗлернӗ. Унтан вӑл Абу-Джалӑн япалисем Муадз бин Амру бин Аль-Джамухӑн пулнине, ҫав икӗ ҫын вара Муадз бин Амру бин Джаму тата Муадз бин Афра пулнине йышӑннӑ.