Imam Bukhari : 5134

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي زُبَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ عَنْ الْبَرَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَقَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ بِهِ مِنْ يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ فَمَنْ فَعَلَ هَذَا فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا وَمَنْ نَحَرَ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ يُقَدِّمُهُ لِأَهْلِهِ لَيْسَ مِنْ النُّسُكِ فِي شَيْءٍ فَقَالَ أَبُو بُرْدَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أُصَلِّيَ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُسِنَّةٍ فَقَالَ اجْعَلْهَا مَكَانَهَا وَلَنْ تَجْزِيَ أَوْ تُوفِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ

موږ ته [حجاج بن منهال] خبر راکړی دی [صیوبة]، هغه راته ویلي دي، هغه راته ویلي دي [زبید]، هغه راته ویلي دي چې ما له [شعبي] څخه د [البراء] رضی الله عنه څخه اوریدلي دي چې هغه ویلي دي: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: "په حقیقت کې، نن ورځ لومړی کار چې موږ یې کوو هغه د "عید الاضحی" لمونځ ادا کول دي، بیا کور ته لاړ شئ او د قربانۍ څاروی ذبح کړئ، څوک چې دا کار وکړي نو هغه زموږ د سنتو سره سم عمل کړی دی، څوک چې د اختر د لمانځه دمخه قرباني څاروی ذبح کړي، نو قرباني یوازې هغه غوښه ده چې هغه خپل کورنۍ ته ورکوي، دا د قربانۍ له خدمت سره هیڅ تړاو نلري". بیا ابو برده وویل: "ما د لمانځه دمخه ذبح کړه، پداسې حال کې چې زما سره لا هم یوه جده وه - دوه کلنه وزه - چې د وزو څخه غوره وه، نو هغه وویل: "د قربانۍ څاروی حلال کړئ، مګر دا ستاسو وروسته د بل چا لپاره روا نه دی".