Imam Ahmad : 1234

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ عَلَى الْكَعْبَةِ أَصْنَامٌ فَذَهَبْتُ لِأَحْمِلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَلَمْ أَسْتَطِعْ فَحَمَلَنِي فَجَعَلْتُ أَقْطَعُهَا وَلَوْ شِئْتُ لَنِلْتُ السَّمَاءَ

Al à contât Abdullah, al à dit a me [Nashr bin Ali] al à contât [Abdullah bin Daud] di [Nua’im bin Hakim] di [Abu Maryam] di [Ali Radhiallah ‘anhu], al à dit; ‘Su la cime de Kaaba a jerin diviersis statuis, cussì o jeri lât a puartâ -alçâ- il Profete sallallaahu alaihi Wasallam su la cime de Kaaba, ma no mi podevi sopuartâ, ae fin al fo lui che al mi puartave par podêlu taiâlu jù. Se o volès, o podarès rivâ al cîl’.