Imam Ahmad : 1100
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ جُرَيِّ بْنِ كُلَيْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُضَحَّى بِأَعْضَبِ الْقَرْنِ وَالْأُذُنِ قَالَ قَتَادَةُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فَقَالَ نَعَمْ الْعَضَبُ النِّصْفُ أَوْ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] [Sa'id] [Qatadah]-tik [Jurai bin Kulaib] [Ali] Radhiallah 'anhu esaten entzun zuela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek adar deformatuak eta belarriak urratuak zituzten animaliak sakrifikatzea debekatu zuen.' Qatadah esan zuen; Hau Sa'id bin Musayyabi helarazi nion, erantzun zuen; «Bai. belarria urratuta daukana, hau da, belarriaren erdia urratuta edo hori baino gehiago -urratuta-'.