Imam Ahmad : 973
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا كَانَ فِينَا فَارِسٌ يَوْمَ بَدْرٍ غَيْرُ الْمِقْدَادِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا فِينَا إِلَّا نَائِمٌ إِلَّا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ شَجَرَةٍ يُصَلِّي وَيَبْكِي حَتَّى أَصْبَحَ
Nws tau hais rau peb [Abdurrahman bin Mahdi] los ntawm [Syu'bah] los ntawm [Abu Ishaq] los ntawm [Haritsah bin Mudhar] los ntawm [Ali Radhiallah 'anhu], nws hais tias; 'Nyob ntawm kev sib ntaus sib tua ntawm Badr, tsis muaj ib tug ntawm peb caij nees tsuas yog Miqdad. Tsis muaj leej twg ntawm peb tsaug zog tsuas yog tus tub txib ntawm Allah (kev thaj yeeb thiab koob hmoov ntawm Allah yuav rau nws) uas nyob rau hauv ib tsob ntoo thov Vajtswv thiab quaj kom txog thaum kaj ntug.