Imam Bukhari : 5084

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ فَنَزَوْتُ لِآخُذَهُ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ

ነጊሩና ኣሎ [ኣቡል ወሊድ] ኢሉ፡ ነጊሩና ኣሎ [ስዩባህ] ካብ [ሑማይድ ቢን ሂላል] ካብ [ዓብደላ ቢን ሙጋፋል] ራድያላሁ ዓንሁ፡ ሓደ እዋን ንቤተ መንግስቲ ኻይባር ከቢብናዮ፡ ሃንደበት ሓደ ሰብ ስብሒ ዝነበሮ ገሪባ ደርበየ። ስለዚ ብኡ ንብኡ ከልዕላ ዘሊለ፣ ምስ ተገልበጥኩ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ኣብኡ ከም ዝነበሩ ተረጋጊጹ ስለዚ ብእኡ ተሓፊረ’።