Imam Ahmad : 768
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ آتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْتَأْذِنُ فَإِنَّ كَانَ فِي صَلَاةٍ سَبَّحَ وَإِنْ كَانَ فِي غَيْرِ صَلَاةٍ أَذِنَ لِي
Abdullah esan digu, [Abu Kuraib Muhammad Bin Al 'Ala] esan digu [Ibnu Al Mubarak] [yahya Bin Ayyub] [Ubaidullah Bin Zahr] [Ali Bin Yazid] [Al Qasim] [Abu Umamah]-tik [Al Qasim] [Abu Umamah]-tik; [Alik] esan zuen; 'Alaihi wasallam profetarengana etorri nintzen eta baimena eskatu nuen, beraz, otoitzean zegoenean otoitza goratzen zuen eta otoitzean ez zegoenean baimendu zidan'.