Imam Ahmad : 739

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ الْمِنْهَالِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ كَانَ أَبِي يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ وَكَانَ عَلِيٌّ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ فَقِيلَ لَهُ لَوْ سَأَلْتَهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَيَّ وَأَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْمَدُ الْعَيْنِ قَالَ فَتَفَلَ فِي عَيْنِي وَقَالَ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلَا بَرْدًا مُنْذُ يَوْمِئِذٍ وَقَالَ لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ لَيْسَ بِفَرَّارٍ فَتَشَرَّفَ لَهَا أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِيهَا

Ito ay naiulat sa amin [Waki'] mula kay [Ibn Abu Laila] mula kay [Al Minhal] mula kay [Abdurrahman Bin Abu Laila] sinabi niya; "Ang aking ama ay nagpupuyat kasama si Ali, at si Ali ay nagsusuot ng mga damit pang-tag-init sa taglamig at nagsusuot ng malamig na damit sa tag-araw, pagkatapos ay sinabi sa kanya: "Tanungin mo siya," kaya tinanong [si Ali] at sinabi niya: Katotohanan, isinugo ako ng Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam noong masakit ang aking mga mata noong araw ng labanan sa Khaibar, kaya sinabi ko: "O Sugo ng Allah, katotohanang masakit ang aking mga mata." Kaya dinuraan niya ang aking mga mata at nanalangin: "O Allah, alisin mo sa kanila ang init at lamig." Kaya mula noon ay hindi ako nakaramdam ng init o lamig, pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah: "Katotohanan, magbibigay ako ng bandila sa isang taong nagmamahal kay Allah at sa Kanyang Sugo at minamahal ni Allah at sa Kanyang Sugo, hindi siya isang taong tumatakas (mula sa larangan ng digmaan)." Kaya ang mga kasama ng Propeta shallallahu 'alaihi wasallam ay nagpaligsahan upang makuha ang karangalang iyon at lumabas na ang bandila ay ibinigay sa akin."